Arkadaşlık kavramı benim için çok önemli. Benim için arkadaşlık aileden hemen sonra yani 2. planda geliyor. O kadar önem veriyorum. Ama aynı hassasiyeti barındıran kişiler çevremde çok az var. Hatta biraz içimi dökeyim size. Bir arkadaşım bana güzel bir şey söylediğinde, yakın davrandığında belli edemesem bile çok mutlu oluyorum. Benim için dünyalara bedel oluyor. Ama son zamanlarda burada da çok belli ettim bir arkadaşım tarafından çok büyük hayalkırıklığına uğratıldım. Şu an onunla görüşmüyoruz ve bu yüzden onun beni tanıştırdığı kişiler de pek yanaşmıyor bana. Bu durum beni son derece üzüyor. O kişiyi tamamen sildim ama hayatıma kattığı insanları yani diğer arkadaşlarımı çok sevmiştim.
Bu yüzden son zamanlarda arkadaşlık, dostluk kavramlarına çok takıntılıyım.
Benim için arkadaşlık ailemden sonra direkt 2. Plandadır. Kendimden çok severim dostlarımı, araları bozulan var birbiriyle. Başka ülkede olsam bile uğraşıyorum sırf tayfa dağılmasın hep dost kalalım diye. Çünkü onlar da aynısını yapardı. Çünkü onlar da olmasa benim hayatım kalmaz...
Ben şu işe çok karşıyım. İkili sorunlarda üçüncü şahısların taraf almasına. 2 yakın arkadaşım yıllar önce araları bozuldu tamamen. İkisi de gelip birbirleri hakkında onunla görüşme o şöyle böyle vs dediler. Ben dedim ki o sizin sorununuz ben ikinizlede görüşürüm ararım sorarım ancak aynı ortamda siz bulunmak istemeyeceğiniz için yüz yüze fazla görüşemeyiz. Ben taraf seçmem asla. Seçilmesine de karşıyım. Tamam hatalar olabilir ama hayırdır ona öyle yapıldı diye sana da mı öyle yapıcak sanki. Bu olaylar geriyor beni. Hiç takmayın kafanıza İnsanız hata yaparız affederiz af dileriz. İnsanlar çok abartıyor bu durumları görüşmezlerse görüşmesinler hayatınıza asılın sevdiğiniz şeyler vardır.