Çocuk istemeyen insanlar sizce haksız mı?

Bugune dek anne olma hayali kurmayan birisi olarak evlenirken çocuk istemediğimi dile getirdim ve eşimle anlaştık. Bu dünyaya çocuk getirmenin ona yapilacak bir haksizlik olacağını, o sorumluluğu almayi istemeyecek kadar rahatima, özgürlüğüme düşkün bir insan olduğumu bildigimden, onu iyi yetistiremeyecegime olan inancim yuzunden istemiyordum. Ocak ayinda 1. senem doluyor evlilikte. Esim birkac ay sonra çocuk istemeye basladi, tabi ben şok oldum, istemiyorum deyip kestirip attım. Derken eşime verdiğim değer onun isteklerine kayıtsız kalmami engellediginden, anne olmayi istemek için, kendimce çabaladım. Mantigima oturtmam gerekiyordu ki ilgi duyayim. Bilinçli ebeyvenleri takip ettim youtube da, kitaplar aldim. Ve sonunda cok istediğim kariyeri yapamayinca, kişilik olarak beni geliştirecek şeyin annelik olduğuna, bu yola girmem gerektigine karar verip gebe kaldım. Bilincli annelik cesaret ve emek işi. Yerimde saymak istemedigimden, bedenen ve aklen genç, diri ve teyakkuzda kalmak için anne olmak istedim. Travmatik geçmişe sahip biri olarak, travmasiz, etrafina sevgi saçan, sakin bir çocuk büyütmek için bu zorlu yola girmiş olmaktan ötürü memnunum.
Istemezken de su an isteyip anne adayi oldugumda da haksiz degildim. Herkesin kendince hakli gerekçeleri var. Bakamayacagini düşünen varsa bakamaz ki zaten dogurmasin da.

Teraziye vurunca istenmemesi çok normal. bu şartlarda böyle bir ülkede maddi kısmını geçtim o çocuğu böyle kötü zihniyetten nasıl koruyacaksın hergun çocuk, hayvan, kadın katillerini görmekten bıktık artık bunları düşününce çocuk sahibi olmaktan iyice vazgeçer oldum.