İnsanlara çocuk yapmak için ehliyet verilmeli mi sizce?

@Vâkıf1358 ablam yillardir psikolog. Ve gelen kişilerin buyuk cogunlugunda kadin ya da erkek olsun baba travmasi oldugunu soyluyor ablam. Bizim ulkede baba figürü cok geride kaliyor.

Bir baba bizim ulkede anne kadar ilgileniyor mu cocuklarla? Emzirme, dogurma disinda diger bütün seylerle baba da ilgilenebilir. Bu ulkede kac tane baba yapıyor bunlari? Bu ulkede kac tane cocugunun altini degistiren baba gorebiliriz? Bu ulkede kac tane cocuk ateslendiginde sabahlara kadar başında bekleyen baba görürüz? Veli toplantilarinda cogunlugu anneler olusturur, babalar nerede mesela?

Hastalandiginda cocugu kim doktora götürür, evde nane limonlar ihlamurlari kim kaynatır? Ve daha bircok örnek verebilirim. Bu ulkede cocuklar anneye zimmetli gibi goruluyor.

Ve cocuk buyutmenin buyuk bir yükü annenin uzerinde oluyor. Baba hayatta olsa da babasiz büyüyen, varligini hissedemeyen cok insan var bu ülkede. Bunlari goz ardi edemeyiz. Amacimiz bunlari duzeltmek olmalı, üstünü örtmek degil. Yeni nesil babalar biraz daha dikkatli gibi ama hala eksikler.

@Vâkıf1358 yani kadin calismasa babanin cocuklarla ilgilenmesine gerek yok mu? Babanin ya da annenin çalışması bahane degildir. Ailesiyle, cocuguyla ilgilenmek isteyen her kişi bu zamani olusturabilir. Baba cocuklarin uyuma saatina kadar calisiyorsa bile onlari yatırabilir, masal okuyabilir, öpüp koklayip uyutabilir. Bu incelikleri babalar dusunmuyor ne yazik ki.

Ben calismanin aileyle ilgilenmeme konusunda bahane olmamasi gorusundeyim. O cocuklar anne baba istedi diye dunyaya geliyor. Baba sevgisi eksikligini yasatmaya kimsenin hakki yok.

Eski sistem devam etse, kadinlar calismasa babalar cocuklara bakmamaya, ilgilenmemeye devam edecekti öyle mi? Sorun burada zaten. Aslinda babanin evladina karsi yapmasi gereken sorumluluklari, annesi calisiyor diyerek zorunda hissetmeleri ne derece doğru?

Bir evladin anneye ihtiyaci oldugu kadar babaya da ihtiyaci vardir. Bir cocuk tek anneyle büyümez, buyuyemez. Annenin sorumluluklari varsa, babaninda vardir evladina karsi. Bu sorumluluklar eve para getir 10 dk oyun oyna, cocuk aglayinca al şunu sustur diyerek anneye vermek degil. Ya da bebek aglarken rahatsiz olup, salona gidip kanepede fosur fosur uyumak degil. Belki anne susturamiyor o cocugu ama baba olarak belki sende susacak. Bunu hangi baba düşünüyor?

Kadin çalışıyor diye cocukla ben ilgilenmeliyim diye bir zorunluluk hisseden erkekler baba olmasin bir zahmet. Zaten o cocuga iki tarafta bakmak zorunda. Bunun ben calisiyorum cocukla ilgilenemem gibi ya da annesi yok ben bakmaliyim gibi bir zorunluluk hissetme gibi bir bahanesi olamaz.

Cocuk sevgiyle büyür. Cocugun ileriki hayatinda sevgi acligini kimse doyuramaz. Ama biraz az para kazanmak cocugu sevgi yoksunlugu kadar etkilemez ileriki hayatinda. Gerekirse o cocuk 15-18 yasinda bir işe girer çalışır, parasini bir sekilde kazanir, maddiyatini bir sekilde sağlar ama sevgi acligini, ebeveyn eksikligini, ilgisizligini ömür boyu bunyesinde taşır.

Cocugun sorumluluklari vardir ve anne baba tarafindan karsilanmasi gerekir. Hicbir cocuk kendi tercihiyle gelmiyor dünyaya. Anne babasinin tercihiyle geliyor. Bu tercihi yapanlarinda buyuk sorumluluklar almasi gerek. Sorumlulugu bir tarafa yikmak dogru olmadigi, kadini yoracagi gibi cocugun gelisimi ve psikolojisi açısından da dogru bir durum degil cocugun tek ebeveynle büyümesi, surekli yaninda, düştüğünde, agladiginda, hastalandığında, bir ihtiyaci oldugunda tek ebeveyni yaninda görmesi dogru degil.