Türk erkeklerinin herhangi bir kadına kadın olduğu için yükselmesi ne zaman son bulur?

"Erkeğin yükselmesi"nden kastedilen hoşlanıp, beğenip iletişim kurmayı istemesi mi, cinsel dürtülerinin harekete geçmesi mi? Öyle karmaşık, çok eksenli bir konu ki, Türkiye'de kadın-erkek ilişkileri. Sorun ailede, çocuklukta, ergenlikte başlıyor. Kız çocuklarının da, erkek çocuklarının da yetiştirilme biçimi hatalı. Bir sorunu tedavi edebilmek için kaynağına, kök nedenine (root cause) inmek gerekiyor. Bizim gibi ataerkil (erkek egemen) toplumlarda kız çocuklarının ve erkek çocuklarının zihnine cinsiyetçilik küçük yaşlarda işlenir. Sünnetin düğün-dernekle topluma ilan edilmesi ve kız çocuğunun ilk adet kanamasının gizli saklı kalması bunun en erken örneğidir. Bu ayrımcılık, erkek çocuğuna erkekliğin üstünlüğünü, gurur duyulması gereken (!) niteliğini, kız çocuğuna da kız evlat olmanın erkek evlat olmak kadar önemli olmadığını öğretir. Ayrıca erkek evlat sürekli pohpohlanırken, çekirdek ailenin ve geniş ailenin kadın bireyleri, erkek bireylere sürekli hizmet ederken (ev işleri, yemek ve çay servisi gibi) ailedeki kız ve erkek çocuklar bu farkı görerek büyürler. Erkek çocuklar üstünlük algısı ile yetişir. Kız çocukları ise erkek cinsini rahat ettirmekle yükümlü oldukları algısıyla yetişir. Erkek çocuklar daha rahat sosyalleşirken, kız çocuklarının (özellikle ergenlikte ve sonrasında) kızlı erkekli arkadaş gruplarına dahil olmaları kabul görmez, hoş karşılanmaz. Erkeklerin de, kızların da karşı cinsle iletişim kurması zorlaşır, çünkü ilk âdet kanaması ile birlikte kızlara, namuslarını korumaları, erkeklerden sakınmaları; erkeklerle ilişkilerinde ölçülü olmaları gerektiği öğretilir. Ergenlikle birlikte kız çocuğu da, erkek çocuğu da üreme kabiliyetine erişmiştir ve yakın ilişkiler kurulması artık "sakıncalıdır". Ergenlik öncesinde sorun olmayan kız-erkek ilişkileri, artık kız çocuğunun "namusu" için tehdit unsuru haline gelmiştir. Anadolu'da, taşrada halen öyle tutucu yerler vardır ki, ortaokul, lise yaşlarındaki gençlerin okul çıkışında kız-erkek yanyana parkta oturmaları bile erkeğin değil, kızın adının çıkmasına neden olur. Burada mahalle baskısı denen sorunlu toplum ilişkileri de gençlere müdahil olunmasına zemin hazırlar. Ergenlikte ve ilk gençlik yıllarında iki cinsin sosyalleşememesi, en masum şekliyle bile olsa flört edilememesi, iki cinsin birbirini tanıyamamasına ve karşı cinsle iletişim kurma becerilerini geliştirememesine neden olur. Ailede el üstünde tutulan, her istediği yapılan "kıymetli" erkek çocuğa, karşı cins tarafından reddedilme olasılığı, hayır cevabını kabul etme zorunluluğu da yüksek ihtimalle ebeveynleri tarafından öğretilmez. Bu yaşlarda karşı cinsle iletişim kurulamaması kız-erkek tüm gençlerde duygusal ve cinsel açlığa neden olur, çünkü ergenlikle birlikte çocukluktan çıkmayı ve duygusal/cinsel gelişimi sağlayan hormonlar takla atmaktadır. Bu yaşlarda karşı cinsle sınırlı da olsa duygusal/cinsel yakınlaşması olmayan bireylerin ileri yaşlardaki açlığı daha da belirginleşir ve soruda bahsedilen sorunun yaşanması kaçınılmaz hale gelir. Erkekler kadınlara sadece cinsellik odaklı yaklaşırken, kadınlar da her iletişim kurma girişimini "amacı beni yatağa atmak" diye algılar. Sorun sadece erkeklerin kadınlara sırf kadın oldukları için yükselmesi değil, kadınların da her erkeğin nihai hedefinin "yatak" olduğunu zannetmeleridir. Erkeklere tavsiyem kadınlarla daha ilk tanışmada cinsellik odaklı yaklaşmamaları, kadınlara da tavsiyem, iletişime açık olmaları. Bekar kadın ve erkekler arasındaki ilişkilerin artık normalleşmesi gerekiyor. Kadınlar egoyu, kibiri bir yana bırakacak, tanışmak, iletişim kurmak isteyen her erkeğin amacının seks olduğu önyargısından kurtulacak, erkekler de daha ileri düzeyde ilişki kurmak isteyip reddedilmeleri halinde bunu kabullenmeyi bilecek, çirkefleşmeyecek. Kadın-erkek ilişkilerinin normalleşmesi için herkes karşısındakini önce insan, sonra karşı cins olarak görecek. Kadınlarla erkeklerin arkadaş da olabileceğini, flört edilmesinin, duygusal/cinsel ilişki kurulmasının ondan sonra gelişebileceğini artık anlamak lazım. Burada bikinili, iç çamaşırlı, dekolteli fotoğrafını paylaşan kadınlara, cinsel sorunlarından, tecrübelerinden bahseden kadınlara cinsel içerikli görüş, yorum yazılması (eşin tatmin edemiyorsa ben ederim, daha önce yaptın mı, hımmm demek tecrübelisin, peki sen seviyor musun arkadan gibi) hoş değil.

Bunun ırkla alakası yoktur karakterle alakası vardır öncelikle bunu bil ardından bir kadına kadın olduğu için bir erkeğin ilgi duyması ya da yükselmekten kastın her neyse bu varoluşun doğal sonucu gerek hayvanlar gerekse insanlar farketmeksizin bir cinsel çekim kuvveti var aralarında senin türk erkekleri diye burada genelleme yapman varolduğun şehirdeki bir kaç milyon erkeğin sadece bir kaç yüz tanesinde gördüğün ve genelde gördüğün kişilerin bu tarz da olmalarından kaynaklı olsa gerek ama dünyanın neresinde olursan ol bu aynıdır yükselmeyip ters yapsalar bu kez de kadın düşmanı cinsiyetçi vs gibi kavramlar kullanıyor olurdun herhalde

Açıkcası ben o tür biri değilim. Birinden hoşlanıyorsam en az 1-2 hafta onu gözlemlerim nasıl biri olduğunu öğrenirim ondan sonra “tamam bu o kız” derim. Çevremde yok mu öyle biri var tabiki sokakta yürürken bile “kanka şuna bak kanka buna bak üff” falan çekiyolar ama bilemiyorum bu biraz da kızların erkeklere nerdeyse hiç yüz vermemesinden kaynaklanıyor olabilir. Ulaşılamaz olan cazip gelir insana.”Nefes alsa yeter” durumlarına biraz da olsa kadınların da payı yok denemez bence.

Türk erkekleri derken neden herkesi bir tutuyorsun kadının biri hayvanların suyuna çamaşır suyu katarken yakalanmış bende bütün kadınlar hayvan düşmanı diyeyim yapmayın böyle şeyler çıkın bu kafadan