Babam, 😊.. Babam Plastik top almıştı.. Sonra o topu patlatırım diye saklayıp 2 ay saklamıştı.. Top her gece rüyalarıma girerdi oynayım diye.. Bigün ağlaya ağlaya istemişim en sonun da ikna olup verdiler topu.. İşte çocukluk.. Oynarken patlattık tabi... İyi dayak atmıştı o topu patlattım diye.. maalesef çocukluğum böyle resimlerle dolu efendim..
Komşumuz bir gazeteye aboneydi. Gazetenin çok eğlenceli bir çocuk sayfası olduğu için ben erkenden apartman kapısının önünden o gazeteyi alıp gelir, okur, aynı düzgün şekilde katlayarak yerine koyardım😂😂😂 Ve sevgili bisikletim...🦄🍀❤️
Anaokulunda ilk gün eve gitmek için o kadar ağlamama rağmen orada ben ağladım diye ağladığını söyleyen çocuga aşık oldugum ve beraber boya yaptıgımız an.
Aylarca annemleri gorme heyecani ve babamin bizi ilk goturdugunde gokova korfezine bakisim sabah gun dogumunda hala sabahlari cikip bakarim oraya hala ince bi sizim vardir icimde cocukluguma dair ocaktaki cay tarladaki yarpuz kokulari taze ceviz misir soguktan titreyerek okul yoluna dusmeler kucuk seyleri kucuk kalbine dert etmeler biri beni durdursun 🙈
Bir Pazar sabahı, ailecek oturmuş kahvaltı yaparken kalkıp Harry Potter Azkaban Tutsağını takmıştım dvdye. Zorla izletmiştim hepsine. Güzel bir tabloydu.
Şimdi düşününce ilk oturduğumuz mahallede, ilk arkadaşlarım ile sokakta oynarken annemin ekmek arasında dürdüğü peynir, domates ve taze soğan geldi aklıma. Nasıl da tatlıydı, nasıl da güzeldi.
Robottan qarı yapacaktım çocukluk hayalim. Onca sene önce neden bu hayali kurdum bilmiyorum ama anlıyorum ki ileri gorusluymuşum, bizim millete demirden olsa dayanmiyor