Ailemden ayrılmak beni çok üzüyor?

Evet belki öyle olacak ama alışacak olma düşüncesi bile duygulandırıyor biliyor musun çünkü masumluğun gidiyor. O küçük anne babasını özleyen çocuk artık tek yaşamaya alışmış olmuş. Gerçekten çok garip duygular içindeyim.

büyüyüp olgunlaşmak istiyorsan böyle şeyler şart, hep ailene bağlı yaşarsan da vasıfsız, kişisel gelişimini tamamlamamış, çocuksu biri olarak kalırsın hep

Evet ama ben küçüklüğümden beri hep her zaman beraber olmak isterdim. Ama bunu isteyen ben kendim gidiyorum. Bakalım hayatın benimle ilgili ne planları var. Aslında ben lise 1 de kalınca babam kuaförlüğe vermişti. 3 yıl çalıştıktan sonra okuma isteğim geldi ve liseyi hemen açıktan bitirip üni hazırlanıp kazandım. O yüzden diyorum hayatın benimle ilgili planı nedir diye çünkü ben bu değildim. Ben her zaman ailemin yanında bir hiç olarak bile yaşamayı isteyen biriydim.

1 yıllık kira sözleşmesi yapmıştık. Yarın da eşyalar gelecek. Yani geri nasıl geleyim ki :(

1 sene önce bak gidişata baktın gitmiyor boşa orada durma işine gücüne bak

Abim ve kız kardeşim burada olmaları gerekiyor ve babamın da işi burada

Çok düşkünsün. Keşke herkes senin gibi olsa. Üniversiteye gidince unutma bak aileni.

İnşallah unutmam ve iyi biri olarak kalır, iyi yerlere gelirim.

Özelden bir soru sorabilir miyim?

Olur

Mesaj atsanız.

Attım