90'lı yıllarda doğmayı anlatır mısınız? O zaman çok mu başkaydı?

Şarkılar, çocukluklar... Ben genelde vaktimi hep evde geçirirdim. Ödev yapar, ders çalışır, profesyonel öğretmenlerden özel ders alır, kitap okurdum, şarkı söylerdim. Ama yazın annem ve babam yurtdışına toplantı için gittiklerinde, beni büyükannem ve büyükbabamın evine bırakırlardı. Orada çok eğlenirdim. Küçük bir kasabaydı. Bizim evimizden kıyasla, daha sessiz, sakin ve huzurlu bir yerdi. Herkes sokaklarda çiğdem çitler, muhabbet eder, çocuklar da akşama kadar, doyasıya oyun oynarlardı. Komşularımızın halılarını yıkamalarına yardım ederdik. Herkes toplanır, halıyı yola serer, iyice çitilerdik. Herkes de birbirini tanırdı. O yüzden sokağa çıkarken endişelenmezdik, korkmaya gerek kalmazdı. Akşam 20-23.00 araları markete bile giderdik bizim 'Çete' ile. Meybuzlarımızı alır, eve geri dönerdik. Ah, ah ne günlerdi be!..

Hastanesini bilmem, o kadar erken doğmadım. Ama güzeldi. Teknoloji kimine güzel gelirken kimine gelmese olurdu bence. Dışarıda oyun oynama adına ailemizden az mı dayak yerdik. Eskilere özlemim var ama bu çocukluğum adına.