90'lar nasıl yıllardı? Çocukluğu gençliği ve daha sonrası nasıl yaşanırdı?

90'lı yıllar benim daha çok gençlik dönemimi ifade ediyor. 13-23 yaş arası.

90'lı yıllar bana her zaman güzel ve mutlu zamanları hatırlatmıştır ama zor ve acılar çektiğimiz bir dönemi de temsil ediyor. Örneğin terör belasının en üst düzeyde olduğu, ekomonik ve siyasal istikrarsızlıkların en üst düzeye çıkarak hayatımızı etkilediği yıllar. Bunun ardından güzelliklerle devam edelim. Hayatı tanımaya başladığım yılları temsil ettiği için benim gözüm çok ayrı bir yeri var. İlk öpücük, ilk iş tecrübesi, okul yılları, dünyayı keşfetmeye başlamam, müziği keşfetmem gibi harika zamanlardı benim için.

Bugüne kıyasla hayata daha yavaş ama duyguların daha yoğun olduğu yıllardı. İnsanların kulaklık takıp önlerine baktıkları değil etraflarıyla ilgilendikleri yıllardı. O zaman döneminde insanlar birbirlerine daha yakın ve sıcak davranıyorlardı. Şimdi herşey suni, herşey menfaat üzerine kurulu. Bugün yaşananları bir zaman makinesi ile 90'lı yıllarda götürüp o devirde yapmaya çalışsaydık başarısız olurduk.

İnsanlar daha zor zamanlardan geçmelerine rağmen teknolojinin getirdiğini mutsuzluğa henüz yenik değillerdi. Bankamatik kartı sahibi olmak bile büyük bir olaydı. Her istediğimizi alamadığımız, Maddiyatın gücünü üzerimizde baskı olarak hissettiğimiz yıllardı. Fakat aldığımız bir paket çekirdekle bile yüzümüz gülerdi. Şimdi herşeye sahibiz. Bütün imkanlar önümüzde ama ne kadar mutlu olduğumuz tartışılır.

İnsanlar o dönemlerde daha anlayışlıydılar. Örneğin bankada 2 saat kuyruk beklemek onları rahatsız etse bile ertesi ay yine o sıraya girerlerdi. Şimdi o kadar sabırsızız ki en ufak bir olayda parlıyoruz.

Manevi yönümüz çok kuvvetliydi. Bayramlarda insanlar birbirlerini ziyarete gider mutlaka hal hatır sorarlardı. Bugün ise bayramın birinci günlerinde herkes şair kesilip birbirine kısa mesaj atıyor. Bayramın anlamı tatil oldu.

O günlerde yediğimiz bir adi çikolata bile çok anlamlıydı. Şimdi en pahalı ve en kaliteli ürünü aldığımızda verdiği hissiyat ancak saniyelerle ölçülüyor.

Çocukluğumdaki ana karakterler annem ve babamdı. Ne olursa olsun hep onlarlaydım. 2013'e geldiğimiz bu dönemde hali vakti biraz yerinde olan çiftler hizmetçi-bakıcı yardımından faydalanıyorlar. Aile değerlerimiz, birliteliğimiz kayboluyor. Çiftler, aileler 10 dakika bir arada vakit geçiremiyorlar.

Belki günümüzde teknoloji çok ilerledi. Hayat çok daha hızlı ve etkin ama ben kaybettiğimiz duyguları yaşamayı özlüyorum. 21. yüzyılın robotu olmaktansa 20. yüzyılın gerikalmışı olmayı tercih ediyorum.

Soba, tüplü ve kumandasız televizyon. Çoğu zaman televizyon kumandası olduk anne ve babamızın. Televizyon demişken herkesin aynı şeyleri izlediği TRT yıllarının yerini özel televizyonlara bırakmasına da şahit olduk. İlk özel televizyonu günde iki üç saatlik çizgi film yayını nedeniyle büyük mutlulukla karşıladığımı çok iyi hatırlıyorum. Annem TRT'nin açılış ve kapanış saatlerinde Anıtkabir'deki askerlerin rap rap yürüyüşlerine ağzım açık bakarken bana mama yedirdiğini gülümseyerek anımsıyor. Susam Sokağı'nı bugünün çocukları nereden bilecekler. Ya da Barış Manço adı hangi kuşak için bu kadar özel olabilirdi. Sobalı odada pazar ailece pazar sabahı kahvaltısı, sobada kızaran ekmekler ekranda hepsi 10 puan alan Adam Olacak Çocuk'lar. Akşam annemin soyduğu portakalların soba üstünde tarafımdan pişirilen kabukları...Parliament Sinema Kulübü'nün ilk pazar gecesi sineması ve Batman...Jack Nicholsun'dan yıllarca nefret etmeme neden olan olağanüstü Joker karakteri...İcraatın İçinden, Özal'ın kalemi, evdeki Ecevit sevgisi ve ilk siyasi sınıf bilincinin oluşmaya başlaması. Gorbi'nin başındaki lekeyi ve SSCB'yi unutmak mümkün mü?

Aile önündeki ilk teatral deneyimim İnönü taklidi yapmakla başlamıştı. Hey gidi günler hey...ancak benim kuşağım için her şey güzel geçmedi elbet. Güzelliklerin yanında kötülüklerin ve çirkinliklerin de olduğunu gösterdi dünya geliştiridği kitle iletişim araçlarıyla. Bundandır belki, yeryüzüne gelmiş en realist kuşağız biz. Gözümüzü açtığımız dünya 1980'lerle birlikte yeni bir paylaşım sorununun karşısında bulunuyordu. Halepçe'de zehirli gazla öldürülen insanları sansürsüz gördük televizyonda sadece 3-4 yaşlarında, az sonra Saddam Hüseyin'in Kuveyt'te bombaladığı petrol hatlarından körfeze sızan petrol ve petrole bulanmış karabataklar, canlı yayında bombalanan Bağdat, siren sesleri, alevler, yıkılan duvarlar, çöken bloklar altında ezilen milyonlar...1991 yılındayız daha 5 yaşındayız. "Burda da savaş çıkar mı baba" diyerek korkudan titreyişim. Güneydoğudan gelen "terör" görüntülerini, üzerinde kurşun deliği kundaktaki bebek görüntülerini bunun çocuk beynimde yarattığı yıkımı tahmin edebilir misiniz? Suikastler, bombalar, operasyonlar...Kürt kelimesinin ilk defa kulaklarımıza çalınışı haber bültenlerinde "ayrılıkçı Kürtler gene saldırdı" haberleriyle başladı. Sobalı evden kaloriferli apartmana geçişimiz ve o apartmanda hatrı sayılır bir Kürt nüfusun mukim oluşu onlarla içli dışlı olmamız Kürt düşmanı olmamızı engelledi ya diğerlerimiz? Halkların kardeşliği açısından bu kadar şanslı olanımız kaç kişi acaba?

Saklambaç, yerden yüksek, köşe kapmaca, evcilik, ortada sıçan, renkli istop...Son zamanlarda sokaklarda bunları oynayan çocuk gördünüz mü? Ben görmedim. Toplama kamplarını andıran dev duvarlarla çevrili korunaklı sitelerden ortada sokak mı kaldı desenize. Oysa bu oyunlar bizim en büyük eğlencemizdi. Bugün kaç çocuk bir tomar gazete kağıdı ile otuz santimlik bir kablo borusu arasında oyunsal bir ilişki kurabilir acaba? Tıpkı Fa

90's... değişik yıllardı.. Okulda Elma panosu vardı.. Elma kızartmaya çalışırdık :))

Sonra İlk okul aşkım vardı :D Ataturk büstünün arkasında öptüğüm :)) tabikide yanaktan :D

Her tenefus saklanırdım bıyerlere kımseyle karsı karsıya gelmeyeyım dıye..

Sonra o zamanlar Taso vardı :D) Thunder Cats - HeMan - Ninja Turtles:)

Vardı da vardı :D.. okulumuzun önünde tuğla börekçimiz vardı.. Harbi tuğlaydı.. Sabah 1 tane yedımmı aksama kadar bırsey yedırmıyodu :D

Misketlerimiz vardı.. Sonra mahalle arkadasları vardı.. Agızda Ekmek Top kosturan cocuklar vardı.. Sokakta kosarak yarıs yapanlar vardı :)

Asla unutulmayacak Star Wars vardı.. :D Kara kutu Atariler vardı..

Bediş varda yonca Evcimiğin oynadığı :)

Sonra efsane Prince Of Persia vardı hain Jabbar ile birlikte :D

hatırlarmısınız bılmeme ama Brış Mançonun 7 den 77 yedıye programı vardı.. Tanrılar Çıldırmış Olmalı vardı Japon filmi :)

La Linea vardı hatırlarmısınız :D

daha aklıma gelen birşey var mıdıye dusunuyorum ama :)

Walkman ve Hesapmakinalı saat vardı bunlqr standart zaten :)

Irak savaşı vardı star tv yenı acılmıstısanırım oyle bırseyler vardı :))

hatırladıukca hatırlıyorum sıkılıp okumayacak kımse :D

nasıldı biliyonmu:

esik kesik asfaltta ikişer taştan kale yapıp top oynadıgımız, kalecinin uzanamadıgı her yerin aut oldugu yıllardı.

kalıp çikolata,gazoz çikolata,altın çikolata,leblebi tozu,adi acı kaymaktan kaymak dondurması demekti

tipitip,turbo,mint,yumiyum,mino sakızları demekti hatta patlayan şekeri ağza boşaltıp kulaklarda çınlamasını dinlemekti.

atari demekti,blanca demekti,mario,kingkong,tsubasa,bomber man demekti

annemizin balkondan hadi gel çizgifilm çıkmış ya da gel hadi yemek hazır diye bağırması demekti

süt satan yoğurt satan kamyonlar ya da güğümlü amcalar demekti,ekmeğe sütün kaymağını sürmek yoğurdunkini kaşıklamak demekti.

mükremin abi demekti,fadıl fıdıllıoğlu demekti,ruhsar,mazhar,ruşen amcanın oğlu sedat demekti.

he-man,power rangers,kaptan mağara adamı,taş devri ve domates adamın maceraları demekti

körebe,ebelemece,bisiklet yarışı,yagmurda eve girmeyip terlikle oklavayla dayak yemek demekti

yollardan cok araba geçmezdi yolda kızların ip atlaması,çizgi çizip sek sek oynaması demekti

bir tane çikolata alıp geldi mi baba boynuna atlayıp saatlerce o çikolatayı yemeye kıyamamaktı

cino demekti,sarelle demekti,sagra demekti,keloğlan demekti o yıllar çok güzeldi.

şuanki yaşımla 90's ları yaşamak isterdim dostluk komşuluk beraberlik vardı

bizim çocukluğuzdu o yıllar çamurda çivi oynardık

kayış oyunu vardı onu oynardık

yakar top

9 taş

dama

cüz

solo test (zeka testi)

bilyalılarla kayardık

misket oymardık

uzun eşek

kör ebe

araba yarıştırırdık

bakkal amcadan leblebi tozu alırdık boğulurcasına yerdik

patlayan şeker

yumj yumj şekeri

RC kola

TV de küçük ev

lessi

dolphin

dallas

yalan rüzgarı

dedektif colombo

daha neler vardı neler yaa ne güzel soru sormuşsun tebrikler

Selamlar ,

Aslında tam anlamıyla o döneme yetişen ve ablam sayesinde çok daha keyifli olan bir dönemdi ,bunu en kısa cümle ile şöyle açıklayabilirim ."90'larda yaşayan çocuklar sokakta oyun oynayan en son nesildik "

link

Şarkı ve resimlere yazılan yazılar her zaman etkilemiştir.

-Pazar akşamları banyo yapmak

-Sokak ortasında oyun esnasında annenizin yemeğe çagırması

Buyrun arkadaşlar iyi seyirler ...

atari salonlarından çıkmamak. biriktirilen paraları bilimum street fighter, mortal combat gibi oyunlara yatırmak. oradaki abilerin sizin elinizden ver bir adam geçeyim diye elinizden alması.

pazar gecesi sinemasını deliler gibi beklemek. sabahtan akşama kadar taso oynamak. futbolcu kartlarını biriktirip son numarasına göre piştivari oyun oynamak. sakızdan çıkan çıkartmaları albüme yapıştırıp son joker çıkartmasını da bulup radyo kazanmanın hayaliyle yaşamak. kames toplarla mahalle maçı yapmak. 9 aylık, alman kale, japon kale oynamak. top patlayınca topa sabun sürmek. kağıttan gemiler yapıp leğende yüzdürmek. atari kasetleri takas etmek. şirinler dergisi almak. gazetelerden kupon biriktirmek. tv-marketlerdeki oyuncak tanıtımlarını izlemek., olacak o kadar izleyip levent kırca'nın sarhoş taklidine gülmek, oya-bora nın hayranı olmak yazssam daha roman olur ama şimdilik bu kadar yeterli sanırım :) Çok güzel bir soru sormuşsun teşekkürler...

herhangi bir neslin birdaha öyle eğlenebileceğini sanmıyorum. mahallelerde sıkı arkadaşlıklar olurdu, akşama kadar sokakta oynardık pc oyunları çok gelişmemişti tetrisler aterilerle idare ediyorduk. Ama arkadaşlarla oynanan sokak oyunlarının keyfini hiçbişeyde bulamıyorum. uzun eşşekler yağlı kayışlar zımbalar misketler saklambaçlar ve hatta kıçımızdan uydurduğumuz onlarca oyunlar.

şimdiyle mukayese edersek ; cok farklı bır jenerasyondu..teknolojı ve bılısımın ınsan ve toplum uzerındekı etkısı buy kadar buyuk degıl kı zaten hala ulkemıze ugramamıs bıle sayılırdı..her zaman cep telefonu olmadan arkadaslarla bırbırımızı nasıl olurda bu kadar kısa zaman zarfı ıcerısınde bulurduk hala sasıyorum..sevgılıye cocuk vasıtasıyla gonderılen mektuplerı hıc soylemıyorum bıle..belkı ekonomık anlamda zor donemlerdı ama ınanın cok guzel donemlerdı..

90 lar. ah 90 lar. patlayan şekerleri ağzımıza doldururduk patır patır patlardı içerde. futbolcu çıkartmaları vardı bir de onların kitabı gibi bi'şey. kitaba yapıştırırdık ama hep bir tane eksik kalırdı. hep eksik hep eksik. salçalı ekmekti yahu 90 lar. annnnnnnneaaaaaeaeaaa diye bağırmaktı. sepetle alışveriş yapmaktı. mahallenin çocuğunu bakkala göndermekti. off ulan off.

Özet şöyle . Biz o zaman sokakta top oynardık . Günümüzde çocuklar pc den pc ye bağlanıp oynuyorlar . Kız ve erkeklerin saygısı üst düzeydi . Kızlar daha namuslu erkekler daha az cıvıktı . Soba moba bu sayfalarca gider . Duygulandırdın be

ben 93 doğumluyum ama 98-99 yıllarını hatırlıyorum az çok. kuzenlerimle arabalarla oynardık küçük bisikletimiz vardı evde sürerdik :D en son hatırladığım şey de deprem di o yıllarda :(

Tek söylemek istediğim bu kadar obez çocuk yoktu. Çünkü sabahtan akşama kadar dışarıda arkadaşlarımızla oyun oynardık evde oturup aptal kutusunun karşısında pek vakit geçirmezdik.