Babamın yaptıklarına dayanamıyorum artık. Ne yapmalıyım?

Sevgili kardeşim:
Çok zor bir hayatın, ne yazık ki korkunç bir aile ortamın var. Hislerini tamamen anlamam mümkün değil ama inan duyguların okurken bana geçti. Ölmekten bahsediyorsun ve psikolojik durumun çok kötü anlıyorum. Belki inanmayacaksın ama sana ait, sana güzel bir hayatın olabilir. Babanı önünde aşman gerecek bir zorluk olarak gör. Onun seni aşağı çekmesine izin verir ve savaşmazsan yaşayan bir ölüye dönersin. Ne olursa olsun okumaktan vazgeçme. Kendini yetiştir. Mutlaka bir meslek edin. Hiç kolay olmayacak belki ama bu savaşı ver. Çalışmaya başladığında ise özellikle baban ile bağını kopar. Ne yazık ki baba olmaması gereken ve anne olmaması gereken insanlar var bu dünyada ama oluyorlar. Annene asla laf edemem eminim onun da inanılmaz zor bir hayatı oldu. Söylediklerinden ötürü ona kalbin kırılabilir ama onu anlamaya çalış. Sürekli olarak şiddetin türlerine maruz kalan insanlar mutlu olamaz ve mutlu olanlara dayanamazlar. İçlerindeki öfkeyi, zarar görmeden kırabilecekleri kişilere yönlendirirler. Asla o evden kurtulmak için başka bir erkeği çıkış kapısı olarak görme güzelim. Çünkü o erkek senin eve dönemeyeceğinin farkında olacak ve o da seni üzecek onlarca şey yapacak, gidemeyeceğine inanarak. Ufacık bir sevgi kırıntısı görünce kalbin pır pır ediyor bunu bilirim. Başkalarının öylesine söylediği güzel laflar bile seni mutlu eder. O yüzden çok yanlış kişilerin seni sevdiğine kolayca inanabilirsin. İlk önce kendini korumayı öğren. Bu dünyanın şanssız çocuklarındansın. O çocuklar savaşlar vererek kendi emekleri ile öyle yerlere gelebilirler ki onları kimse incitemez. Onları incitecek şeylerin hepsiyle geçmişte yüzleşmişlerdir. Ben sana inandım. Sen güçlü bir kızsın. Bugüne kadar yine bir savaş vererek geldiğini unutma.

Bende aynı sana benzer şeyler yaşıyorum tek fark babamın anneme aşırı iyi davranıp bize eziyet ve işkence çektirmesi odamdan çıkıp tv izleyemiyorum aynı masada yemek bile yiyemiyorum bütün gün odadayım ve 3 senedir çalışmıyo odadan çıktığım. an bir ton laf söylemler s*ktir olup gitsinler evden çalışsınlar benden bu kadar bunlara bakamayacağîm gibi laf carpmalar huzur yok hakaretler aşağılamalar bağırmalar kışkırtıcı bir şekilde günah olmasa gebertmiştim doğdum doğalı sevgi saygı ilgi değer önemsenmek yok odada tek başıma gebersem kimse duymayacak umursanmıyorum yokmuşum gibi hasta olsam yüzüme bakılmaz endişelenilip iyi misin bile denilmez hastane ilaç masrafları düşünülür ama annrme gelincede tam tersi çok iyi üstüne düşmler ger dakika iltifatlar sinir hastadı oldum bu yaşta psikolojim bozuldu tv de eskiden kanal değiştirdim diye dövmeye bile kalkardı

Ya malesef insanların huylarını davranışlarını degiştiremiyoruz... sabretmelisin ya başka çare yok ki buda sizin imtihanınız diyelim. Oşmadı çareye bakıcaksınız artık ama insan cidden degişmiyor biraz düzeliyor o da anca. Etrafımdan biliyorum. Bol bol dua et. Dua en büyük silahtır.