Kızlar, Babam bizi çok üzüyor. Zor şartlarda büyümüş ve yaşadıklarının bedeli bize yansıyor. Anneme çok üzülüyorum ne yapmalıyım?

Hevesim yok du kırılacak sorun yok. Buraya aslında içimi dökmek için yazdım. Ki dökülecek kadar da basit değil tabi ki. Zaten şu an güzel bi meslek için okuyorum ama inşallah ailem için de bir şeyler yapabilirim. İşin en kötü yanı da küçük bi kız kardeşim var ilerde benim gibi olsun istemiyorum. Ve babama o kadar düşkün ki şu an. İnşallah bizim gibi soğumaz...

Inşallah soğumaz ve Allah babanın da kalbine bir şey verir de düzelir umarım. Ama şimdi mantık olarak baktığımızda sorunun kökeni babanda da değil. Ailesi ve ailesini de o hale getirenler sorunlu. Yani hikayede suçu sadece bir bireye atmazsan belki babanı sevebilirsin ve onu affedebilirsin. Sonuçta o böyle olmayı istemezdi. Belki de sadece bu açıdan düşünmen gerekir. Tabi ki senin yaşadıkların da sana çok ağır geliyor bu öyle kolay bir şey değil farkındayım fakat onu afietmediğin sürece sadece kendine zarar verirsin.

İşte öyle bir durum ki. Ona yaşadıklarına çok üzülüyorum biliyorum o da böyle büyümek istemezdi. Ama bunun bedelini bize ödetmemeliydi. Böyle olmasaydı ailesinden göremediği sevgiyi bizden görebilirdi bir şekilde eksikleri kapatırdık. Ama onun geçmişi yüzünden biz eksik büyüyoruz. Ben her zaman babama içten sarılamamanın eksikliğini hissedicem. Nasıl bir duygu bilmiyorum bile. O hep ona yangın olmamızı istiyor olmadıkça daha kötü oluyor. Ama yok içten gelmiyor. Öyle çıkmaz bir durum işte.

Inan seni o kadar iyi anlıyorum ki aynı şeyleri ben de yaşadığım için ama o eksiklik gitmiyor bir türlü o yüzden sadece kendine odaklan ve kendini geliştirmeye çalış ancak o şekilde o boşluğun yeri bir nebze de olsa dolar