Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Bir çoğunuz beni anneme el kaldırdığım için yargılayacak ya da kötü sözler söyleyecektir. Ama gördüğüm psikolojik şiddet ve sarf edilen sözcükler beni tahrik ediyor.
Bugün ki olayı (kriz geçirdiğim anı) kısaca anlatmak istiyorum.
Uyku düzenim yok. Bir saat önce yeni uyandım ve acıkmıştım. Annem sabah dokuzda diğer kızına gitmişti. bazen buradan kalkıp bir ekmek götürdüğü bile oluyro, onlarla konuşurken bir melek adeta, ama bana karşı bir şeytan gibi...
Annem eve yeni gelmişti uyandığımda, diğer kızlarındaydı... Beni hep diğer(evli olan)kızları için ekiyor veya es geçiyordu.
Kahve yapıcaktım, su yoktu, "su yok" dedim. su almaya gidiyordu, "sen şimdi ekmek de almamışsındır" dedim.
"Sen niye almıyorsun?" dedi bana. İnanılır gibi değil, annemin yüzünü sırf bütün gün diğer kızlarında olduğu için göremiyorum, evi otel gibi kullanması yetmiyor, bir de eksik ettiği şeyler için beni suçluyor.
On dokuz yaşındayım, diğer anneler gibi bir annem yok benim. Resmen anne ben oldum, ben söylüyorum evin eksiklerini, ben söylemesem almıyor. kendi diğer kızlarında karnını doyuruyor ama ben tüm gün aç...
Hatta hatırlıyorum bir gün sabahın dokuzundan akşamın on birine kadar kızları ile birlikte düğüne gitmişti, para da bırakmamıştı ve dolapta yiyecek tek bir lokma ekmek yoktu... Nasıl delirdiğimi anlamışsınızdır. diğer kızları da bana "kıskanç" dedi bu yüzden, onları kıskanmakla suçlanmıştım.
Her neyse, bu ekmek olayı çok sinir etti beni ve tartışmaya başladık annemle, ben de vurdum ona, çünkü ben ağlarken "vah vah" gibi şeyler deyip hiç sallamıyordu beni. Anlattığım o kadar şeyi hiç dinlemiyor gibiydi, çok şey istemedim halbuki sadece diğer kızlarına verdiği değeri ben de görmek istedim. Ama yok, ben sinirlendikçe üstüme geliyor, ağır sözler söylüyor, beni bir işe yaramamakla suçluyor.
Para düşkünü biri olduğunu biliyorum, ama para için kızları arasında ayrımcılık yapabileceğini hiç düşünmemiştim. benden nefret ediyor kısacası, ne kadar iyi davranırsam davranayım. diğer kızları ile konuştuğunda ses tonu bile değişik.
Bugün anneme dedim ki kavga anında "babamla yaşamayı tercih ederdim yaşasaydı. sen benim annem değilsin. param olsa şu evden giderim ve ortada bırakırım seni" dedim. eminim param olsa beni bırakmazdı hiç, beni severdi yada.
Arkadaşlar annem beni on beş yaşımdayken arkadaşlarımdan ayırdı. yine on beş yaşımdayken hemoroidim vardı, ve tuvalete girmiştim kan akmış ordan ablam görüp anneme demiş, o da bana dedi ki "sen bilmem nereni mi veriyorsun" çok ağladım o gece. sonra özür dilemişti ama nafile. daha sonra ablamla birlikte beni evden attılar ve ben iki gün sokakta kaldım ve tacize uğradım. ve
ben şuan on dokuz yaşımdayım ve o olaydan sonra evden çıkmadım, arkadaşım yok. hep sinirliyim, hep kızgınım. Artık ne yapacağımı bilmiyorum. Bu insan beni hasta etti, ben bir kaç sene önce çok mutluydum. Şimdi bunlar olmuyor ama bu defa da beni köpeği haline getirip ağzıma öyle etmeye başladı.
dayanamıyorum. yardım edin ne yapmalıyım?
Bugün ki olayı (kriz geçirdiğim anı) kısaca anlatmak istiyorum.
Uyku düzenim yok. Bir saat önce yeni uyandım ve acıkmıştım. Annem sabah dokuzda diğer kızına gitmişti. bazen buradan kalkıp bir ekmek götürdüğü bile oluyro, onlarla konuşurken bir melek adeta, ama bana karşı bir şeytan gibi...
Annem eve yeni gelmişti uyandığımda, diğer kızlarındaydı... Beni hep diğer(evli olan)kızları için ekiyor veya es geçiyordu.
Kahve yapıcaktım, su yoktu, "su yok" dedim. su almaya gidiyordu, "sen şimdi ekmek de almamışsındır" dedim.
"Sen niye almıyorsun?" dedi bana. İnanılır gibi değil, annemin yüzünü sırf bütün gün diğer kızlarında olduğu için göremiyorum, evi otel gibi kullanması yetmiyor, bir de eksik ettiği şeyler için beni suçluyor.
On dokuz yaşındayım, diğer anneler gibi bir annem yok benim. Resmen anne ben oldum, ben söylüyorum evin eksiklerini, ben söylemesem almıyor. kendi diğer kızlarında karnını doyuruyor ama ben tüm gün aç...
Hatta hatırlıyorum bir gün sabahın dokuzundan akşamın on birine kadar kızları ile birlikte düğüne gitmişti, para da bırakmamıştı ve dolapta yiyecek tek bir lokma ekmek yoktu... Nasıl delirdiğimi anlamışsınızdır. diğer kızları da bana "kıskanç" dedi bu yüzden, onları kıskanmakla suçlanmıştım.
Her neyse, bu ekmek olayı çok sinir etti beni ve tartışmaya başladık annemle, ben de vurdum ona, çünkü ben ağlarken "vah vah" gibi şeyler deyip hiç sallamıyordu beni. Anlattığım o kadar şeyi hiç dinlemiyor gibiydi, çok şey istemedim halbuki sadece diğer kızlarına verdiği değeri ben de görmek istedim. Ama yok, ben sinirlendikçe üstüme geliyor, ağır sözler söylüyor, beni bir işe yaramamakla suçluyor.
Para düşkünü biri olduğunu biliyorum, ama para için kızları arasında ayrımcılık yapabileceğini hiç düşünmemiştim. benden nefret ediyor kısacası, ne kadar iyi davranırsam davranayım. diğer kızları ile konuştuğunda ses tonu bile değişik.
Bugün anneme dedim ki kavga anında "babamla yaşamayı tercih ederdim yaşasaydı. sen benim annem değilsin. param olsa şu evden giderim ve ortada bırakırım seni" dedim. eminim param olsa beni bırakmazdı hiç, beni severdi yada.
Arkadaşlar annem beni on beş yaşımdayken arkadaşlarımdan ayırdı. yine on beş yaşımdayken hemoroidim vardı, ve tuvalete girmiştim kan akmış ordan ablam görüp anneme demiş, o da bana dedi ki "sen bilmem nereni mi veriyorsun" çok ağladım o gece. sonra özür dilemişti ama nafile. daha sonra ablamla birlikte beni evden attılar ve ben iki gün sokakta kaldım ve tacize uğradım. ve
ben şuan on dokuz yaşımdayım ve o olaydan sonra evden çıkmadım, arkadaşım yok. hep sinirliyim, hep kızgınım. Artık ne yapacağımı bilmiyorum. Bu insan beni hasta etti, ben bir kaç sene önce çok mutluydum. Şimdi bunlar olmuyor ama bu defa da beni köpeği haline getirip ağzıma öyle etmeye başladı.
dayanamıyorum. yardım edin ne yapmalıyım?
Güncellemeler
+1 yıl
Yine de Allah korusun bir şey olmasın anneme. Babamı çok erken yaşta kaybettim, onu da o şekilde kaybetmeyi istemiyorum.
Evet biz anlaşamıyoruz, ve bazen saçlarımı söyledikleriyle diken diken ediyor olabilir. Ya da çoğu zaman onun yüzünden cinnet geçiriyor olabilirim. Ama ben uzaklarda olsam da onun bir yerlerde iyi olmasını isterim. Bu yüzden yakın zamanda bir iş bulup taşınacağım. Ya da diğer bir seçenek olarak erkek arkadaşımla evlenirim.
Evet biz anlaşamıyoruz, ve bazen saçlarımı söyledikleriyle diken diken ediyor olabilir. Ya da çoğu zaman onun yüzünden cinnet geçiriyor olabilirim. Ama ben uzaklarda olsam da onun bir yerlerde iyi olmasını isterim. Bu yüzden yakın zamanda bir iş bulup taşınacağım. Ya da diğer bir seçenek olarak erkek arkadaşımla evlenirim.
En İyi Cevaplar