Ailemden nefret ediyorum, onlardan bir an önce kurtulmak istiyorum, ne yapmalıyım?

Lafa dalmadan önce çok cahil bir ailede yetiştiğimi belirtmek isterim. Her anlamda cahil. Okul düzeyleri annemin de babamın da ortaokul. Bir de ağabeyim var lise terk. Bunun haricinde cinsiyet eşitliğinden hiçbir şey anlamayan dar beyinli ve beni istedikleri gibi yönetmeye, yaşatmaya çalışan kindar insanlar. Çok zorluklar yaşadım. Hiç unutmam daha yeni okula başlıyorum 7 yaşındayım 1. sınıfım. Kreşe gitmedim veya ailem dışında birinde hiç kalmamıştım dolayısıyla dışarda uzun süre kalmaktan korkan biriydim. Okula gitmek istemez hüngür hüngür ağlardım, ve yine hiç unutmam babam bir akşam beni, 7 yaşındaki bir çocuğu sopayla dövmüştü okula gitmiyorum diye. Korkudan altıma yapmıştım. Başta bunlar çok normalmiş olması gereken şeylermiş gibi algıladım ama yıllar geçtikçe bunun ne kadar problematik olduğunu fark ettim. Bu dayakların ardı arkası kesilmedi. O sopalamalar ve altıma yapmalar yıllarca sürdü. Lise dönemimde bir erkek arkadaşımla mesajlarımı okudular ve mesajlarımda sinirli olup küfür kullanmış olduğum için ağabeyim beni yüzüm morarana kadar dövdü. O gün aklıma koydum ve dedim ki şehir dışında üniversite kazanacağım ve asla geri dönmeyeceğim 4 yıl boyunca sonra da başka bir şehirde yeni bir hayata başlayacağım onlardan ve bana sunmak istedikleri iğrenç hayattan uzak duracağım. Şehir dışını kazandım, araya pandemi girdi, şansıma..1.5 yıl şehir dışındaydım sonrasında eve döndüm ve her şey o kadar berbat gidiyor ki, artık şiddet yok. Maalesef kendimi savunmayı öğrendim, onları her an her durumda şikayet edebileceğimi dile getiriyorum ve korkuyorlar artık, ama beni her kötü durumda ‘seni döverim, seni gebertirim’ gibi söylemlerde bulunuyorlar. Üniversite dönemimde bir akşam arkadaşlarımla bira içmeye gittiğimde iyi ve dürüst bir evlat olmaya çalışıp bunu onlara söylediğimde babam ertesi gün arabaya atlayıp dibimde bitti. Seni okuldan alacağım sen böyle sürtecek misin bacım mu olacaksın başımıza gibi şeyler söyledi. Giyimimden, konuşma tarzımdan, takıldığım insanlardan tutun da HERRRRR ŞEYİME AMA HERRR ŞEYİME KARIŞIYORLAR. Üstelik ağabeyime asla karışmazlarken. Neden? Çünkü o erkek. Erkek istediğini yapar (!) Bıktım usandım, içimde gram sevgi hissi yok, bu evde zoraki yaşıyorum ve yüzlerini bile görmemek için sadece odamda oturuyorum.
Karakter sığmayacağı için ancak bu kadar anlatabildim yoksa inanın daha neler var neler. Ne yapacağım? Lütfen bana yapıcı önerilerde bulunur musunuz?