Aynı şeyleri yaşayacağım yeni bir güne uyanmak istemiyorum?

Arkadaşlar biraz içimi dökiyim istiyorum yani benim gibi olanlar var mı acaba aranızda. Henüz 20 yaşındayım ve ben bu genç yaslarımı boş yere geçirmek istemezken hiç bisey yapamıyorum bütün gün evdeyim her Allahın günü aynı şeyler bombos geciyor. Kendime biseyler katıyım diyorum ama kendimi tanımıyorum ki bi tek mutsuzluğumu biliyorum depresif biri oldugumu. Onun dısında biseylerle de ilgilenemiyorum hobi gibi. Ciddi anlamda çok mutsuzum dogru duzgun arkadasimda yok aileme gelirsek annem o kadar degilde babama gezmekle ilgili bisey desen ( o da çarşı falan) öyle bos bos gezemezsin der veya annenle gidin parka der saki 3 yaşındayım. Babam dindar baskıcı bi insan. O küçüklüğümden beri bu kadar baskıcı, dar görüşlü olmasaydı belkide bende hem din konusunda hem de diğer konularda daha iyi biri olabilirdim. Gerçekten çok koymaya başladı bu durum gözlerinin önünde bu haldeyim hiç kendilerini benim yerime koymuyolar bide üstüne niye suratın asık ya da konusmuyosun gibi sorular. Vaktim bosa gidiyor uzaktan baskalarının yaşamına özenerek bakıyorum yani anlıycağınız bok gibi bi hayat. İlerde belki istediğim hayatı yasarım ama bu geçen günlerim yaslarım ne olcak hevesim de kalmadı git gide.