Sizce doğru yapmış mıyım?

Benim babam rahmetli annemle beraber yaşıyoruz zor günleri beraber geçirdik gün geldi eve kapattım kendimi gün geldi yemek yemedim yas tuttum 23 yasındaydım öyle bir bosluga düştüm ki arkadaşlarım kuzenlerim beni hiç anlamadı sonra kendimi alkol de buldum iç sıkıntım namazla ibadetle falan düzelmedi Allah’a çok yalvardım yasama sevincim gelsin diye yıllarca dua ettim gelmedi babamdan sonra müslüman olmayı bıraktım çünkü fayda görmedim alkolü de bıraktım madem huzur aradım daha doğrusu uykusuz geçmeyecek geceler için çabaladım eski günlere göre çok iyiyim acımla yüzleştim hayatı olduğu gibi kabul ettim ama gel gör ki o günler çok yalnız geçtiği için ablamlara karşı çok soguk birisi oldum en ufak bir yanlış davranışları kavga sebebi tartışma sebebi oluyor bir gün bana sarılmadılar yanımda olduklarını hissetmedim büyük olarak acımı tek başıma yaşadım evin tüm sorumluluğu bana kaldı tüm bunlar olurken de bir yandan okudum bir yandan çalıştım çalışırken de yine bu manevi boşlukta kimseye güvenip dost olamadım baba yok diye bu da iyice kastı neysee çok karanlık günler yaşadım 10 sene geçti üstünden neyin iyi geldiğini deneye deneye biraz olsun huzur buluyorum ama yalnızken ablamlar la huzursuzum onlarla yalnızlığım daha da artıyor. Bunu da direk söyledim abla beni çok huzursuz ediyorsunuz siz varken de yalnızım yokken de diye birde eski konulara giriyor babamdan bahsediyorlar akrabalardan bahsediyorlar zaten hiç yanımda olmadı kimse neden bunu hatırlatıyorsun sen kardeşine bak ayakta sapasağlam herseye rağmen hayatını devam ettiriyor niye daha düşürücü konuları acıyorsun bu sebebten mesaj sizce doğru mu yapmışım...
Sizce doğru yapmış mıyım?
Cevapla