Kendimi kafeste gibi hissediyorum?

21 yaşındayım ve kendi özgürlüğümü henüz elime alamadım. Ailem gerekmedikçe dışarı çıkmama izin vermiyor. Evden işe işten eve. Canım sıkılıyor dışarı çıkmak istiyorum bazen annem asla izin vermiyor. Ufak bir çocuk gibiyim annem sus dese susuyorum otur dese oturuyorum. Maaşımı bile kendim kullanamıyorum. Maaşımdan aldığın harçlık sadece 100 TL. Arkadaşlarımla istediğim gibi konuşamıyorum annem hep başımda bekliyor. Zihnimin içinde hep annemin bana bağırışları kızmaları asla bitmiyor. Ayrı eve çıkamıyorumda. Ayrı eve çıkmak istediğimde hemen bana “ Kız başına ne yapacaksın ne haltlar karıştıracaksın “ diyorlar. Kafayı yemek üzereyim. Ne yapacağımı bilmiyorum.