Kızlar, Sosyal çevre yapamamaktan yalnız hissetmekten yaşama isteği sevinci kalmadı, çözümü ne olabilir?

Merhaba kızlar/kadınlar, kendimi bildim bileli (27yıldır) kafa dengi bir veya birkaç dostum olsun istedim. Hatta öyle bir sevgilim olsun ki hep benim yanımda olmak istesin ben de onunla olmak isteyeyim ve arada tabiiki arkadaşlarımızla görüşsek de en çok birbirimizle takılmak gezmek tozmak isteyelim. Hep böyle kurtarıcı bi ilişki aradım. Ama şunu anladım ki bu gerçekçi değil. Şimdiki sevgilim ile de bu dengeyi koruyamıyorum. O çok sosyal birçok arkadaşı kuzeni var. Benim ise kimsem yok. Bu yaşıma kadar defalarca yakın olduğum ilişkiler dostluklar oldu ama hepsi bitti. Şimdi pandemi var hep evdeyiz de... nasıl arkadaşlık kurabilirim nasıl bu yalnızlık hissinden kurtulabilirim bilmiyorum! Aklıma birşey de gelmiyor o kadar saplanmışım ki çaresizliğe çözüm varsa da göremiyorum, siz olsanız ne yapardınız? Nasıl arkadaş edinilir, gezip tozup kafa dağıtmak için arkadaş nasıl edinilir?

Ve başlığa gelince; gerçekten bu yalnızlık ve bu kimsesizliğin sebebiyle terkedilme korkusu yüzünden sık sık ağır depresyona giriyorum, hayatı yaşamaya değer görmeyip ölümü, hayatıma son vermeyi düşündüğüm oluyor bu çökkünlük zamanlarında:(

Eski sevgilimin arkadaşları ile arkadaş olmuştum ve çok güzeldi kalabalık çevrem ve güzel geçirdiğim zamanlar oldu onlarla ama ayrılınca onlarla da ayrıldık. Ve artık sevgilimin arkadaşları ile arkadaş olma fikri tehlikeli geliyor. Okul zaten geçti 4yıldır iş hayatındayım. İş hayatından olanlarla da çok yakın olduklarım oldu ama bitti sonradan. En çok da erkek arkadaşlarım oldu ve benden hoşlanmalarıyla son buldu. Son buldu derken benim bununla problemim olmadı ama onlar karşılık göremeyince arkasını döndü gitti. Böylece erkeklerle genelde anlaşan biri olarak onlarla arkadaşlığım yürümedi. Kızlarla da bir türlü denk gelmedi. Pandemi de sağolsun, dediğin ortamlar vs bulamıyorum:( bulduğum da mesai saatlerine denk geliyor. İşte bu kadar sebep sonrası çözüm bulamıyorum:(