Dışlanmak bir travma mıdır?

Orta okul ve ilk liseye gectigimde hep yanlizdim sonra kendi kafa dengim insanlar buldum onlarla takilmaya basladim. Ve notlarim yukseldi, okulu sevmeye baslamistim. Ne kadar sansliymis o arkadasi olan insanlar dedim kendi kendime. Bu yanlizligim bende su izleri birakti, sevilecek insan degilsin, ortamlara ayak uyduramazsin, sen kimsin ki seninle arkadas olsunlar vs vs hala iliskilerimi bu izlenimle yurutuyorum. Cok özguvensizim, asla idaali kiyafetler giyemiyorum, insanlarin arasinda kaybolmak istiyorum. Dikkat cekmekten cok korkuyorum. Bunlar travmami bilmiyorum acikcasi. Insanlarin kendine öz tarzi olur ya, ben herkes gibi olmak istedim her zaman, yargilanmamak icin. Herkes gibi olmaktan nefret etmeme ragmen. Keske insanlar cocuklarini dogru egitsede, 10 kisi bir olup bir kisiye yuklenmeseler...