Dışlanmak ne kadar acı olabilir?

Acı özneldir. Kişiden kişiye değişir. Sana kendi açımdan anlatmak isterim

Bundan 9 sene kadar önce, lisedeyken üçlü arkadaş grubundan dışlandıktan sonra, yaşadığım acıyla aldığım anlık bir kararla sorunu kökten çözmeye niyetlenip kendimi sınıftan dışlayarak yalnız kalmaya başladım. Bu öyle bir yalnızlıktı ki sınıftakilerle soyadıma kadar söyletmeden iletişim kurmazdım. Bana ya son çare olarak ya da istenilen şeyi yapabilecek tek kişi olduğumdan utana sıkıla gelirlerdi. Öğretmenlerim sınıfımı değiştirmeyi bile önerdiler, zamanlarını ayırıp benimle ilgilendiler. Staj yaparken yemekhanede tek başıma da yemek yedim, tek başıma da işimi gördüm ve hayatımı hiç olmadığı için mutlu yaşadım. Üniversitede aynı tavrı takındım. Sınıf temsilci olmadığım halde insanlar bana geldi, çizdiğim sınırı kimse geçemedi. Bugün bile özenle ördüğüm duvarı aşmadım. Benim için asıl acı sınırlarımın tanınmamasıdır. Kalabalıktır.

Uzun lafın kısası, insan kendi duygularını kendi halinde yaşar. Eğer bu sana acı veriyorsa kendine bir çözüm bulmak zorundasın. Bazen en beklemediğin anda aklına geliverir