Aşırı anne baskısı sı̇zce bu konuda ne yapabi̇li̇ri̇m?

20 yaşında genç bi kızım üniversiteye gidiyorum. Ailemlde özellikle annem beni kendimi bildim bileli baskılar 10 yaşında bile yarım kollu giydirmezdi. Yaş kaç olursa olsun ne giydiğimi eleştirir hala yarım kollu giydiğimde söylenir evde bile giydirmez balkona çıkartmaz. Oje sürdürmez lisenin başlarında bordo bi oje sürdüğümde hayat kadınları sürüyor diye benzetme yapıyordu çok mu güzel olduğunu sanıyorsun diyordu hala söylüyor tabi. Genç bir kız olarak herkes gibi giymek istediğim şeyler var onları zaten giydirmiyor ama artık çok bunaldığım karşı çıkıyorum. Tayt bile giydirmez ama artık ona bari laf söyletmiyorum pantolonum dar olsun onada laf sokar. Kendisi aşırı dindar öbür dünyaya o kadar kendini kaptırmış ki bu dünyayı unutuyor dünyadan bi haber. Kndisini ve bizi öbür dünyada yanmaya veya yanmamaya odaklamış birisi. Ben sizi uyarmak zorundayım peygamberimiz de uyarırdı diyip duruyor dinde zorlama yok anne sen peygamber değilsin diyorum onada söylicek laf buluyor. herkese karışır yoldan geçene de laf söyler artık bunu da kaldıramıyorum yoldakine bari karışma diye kızıyorum neyseki bıraktı bu huyunu. Babama da ablama da (ablam evli bu arada) ona bile ne giydiğine karışır. Babam içki içer ama yanımızda asla içmez bizden uzakta işyerinde içer bize hiç kötü birşey yansıtmaz. Borçlarından kaçmak için yaptığını biliyoruz. ona da karışır laf sokar. Sevgilim var ve ilk buluşmaya yolda ağlayarak gittim çünkü annem baya morelimi bozdu laflar etti ve yüzünü aşırı astı o gün ve döndüğümde de. sevgilimle aynı arabaya binmeme izin vermez. ikimizde araba kullanıyoruz ve ikimizinde kendimize ait arabası var. Yalnız da gitmeme izin vermiyor. Baban görürse ne dicem diyip druyor bu konuların çoğunda ablamda ona destek veriyor. Dayanamayıp babama sevgilimin olduğunu söyledim en azından biraz daha rhat olurum diye. Hiç birşey demedi olucaktabi dedi anlayışla karşıladı. Şimdi ya başınıza birşey gelirse sevgilile bizim arabada gitmeyin demeye başladı. Arkadaşlar bu arada annem benim hiçbir kötülüğüme şahit olmadı güvensizliği o konuda değil. Korona olmasa üniye gidicektim rahat olucaktım ama sabretmek zorunda kalıyorumpsikolojim gerçekten bitik durumda ağlıyorum bıktım usandım diye. evlendikten sonra kocan sahip çıksın o zamana kadar benimsin diye üsteliyor. Bana hiçbir konuda destek olmaz hiç bir zaman iltifat etmez ablama öyle değil görüyorum canım kızım diyor seviyor ona birşey de yapadım ama bu analttığım şeyleri ablam yapmaz ablam tam isteediği gibi bir evlat çünkü. Jenerasyon farkımız baya var onlara ben anlayış gösteiyorum onlar bana zerre göstermiyor. Arkadaşımda yok kendimi hep soyutladım insanlardan. artık canıma tak ediyor Ne yapıcam bilmiyorum bi an önce bu evdn kendimi dışarı atmak istiyorum ne yapabilirim anlatamadığım çook şey var sizide sıkmak istemedim. :(((