Lütfen sonuna kadar okuyun zaten çok uzun değil sadece 2 dakikanızı alır
Ben 33, eşim 39 yaşında. (7 yıldır evliyiz, 6 yaşında kızımız var). Önceden iyi anlaşıyorduk ama son 1-2 yıldır bana karşı tavırları değişti, ufacık şeylere bile çok sinirleniyor. Mesela en basitinden örnek verecek olursam ne zaman kendisinin istemediği birşeyi giysem azar işitiyorum, giysilerimi yakıyor aksesuarlarımı çöpe atıyor. Aynı boydayız ikimiz de 1.70'iz. Topuklu ayakkabı giyince ondan çok uzun oluyorum diye topuklu ayakkabılarımın hepsini çöpe attı. Hem de öyle 100-150 liralık ayakkabılar değildi, hepsinin fiyatı en az 200-300 TL vardı. Yapma etme dediğim an tokadı yiyip oturuyorum.
Zaten arkadaş edinmem yasak. Ben yobaz biri değilim, ben onun kız arkadaşlarıyla bile görüşmesine izin verirken o benim kimseyle görüşmeme izin vermiyor, Instagram hesabım zaten onun elinde, hesabıma girip tüm erkekleri engellemiş. (Engellediği kişilerin içinde tam 20 yıllık çocukluk arkadaşlarım bile vardı).
Bunlar sadece küçük örnekler, daha çok fazla örnek var hepsini yazamam. Herneyse ben artık dayanamadım dün isyan ettim yeter artık ben senin kölen miyim diye sesimi yükselttim. Ben sesimi yükseltince o daha da bağırmaya başladı yani anlıyacağınız bayağı bir tartıştık. Sonra sözlü tartışma kavgaya dönüştü birbirimize vurmaya başladık. Ben artık nasıl sinirlendiysem gücüm 2 katına çıktı beni alt edemedi. Şu ana kadar kızımın psikolojisi bozulmasın, kavga içinde büyümesin ve komşulara rezil olmayalım diye susuyordum ama artık kendimi savunacağım. Ama işin kötü tarafı ben kendimi savundukça aramız daha da açılıyor kavga daha da büyüyor. Sizce ne yapmalıyım?
Ayrılmayı düşündüm ama kızımın annesiz veya babasız büyümesini göze alamam. O yüzden kararsız kaldım. Sizce benden artık sıkıldığı için mi böyle? Neden son 2 senede böyle oldu?
Ayrıl
Ayrılma
Polise şikayet et
Yaşını ve cinsiyetini belirt, oyunu kullan:
Lütfen yaşını seç
Toplam 945 oy kullanıldı: 579 kız ve 366 erkek. Detaylı sonuçları gör
Anket Sonucu
Eşim bana şiddet uyguluyor, ne yapmalıyım?
Toplam 945 oy kullanıldı
579 Kız
366 Erkek
Ayrıl
%62
393 Kız (68%)
190 Erkek (52%)
Ayrılma
%6
18 Kız (3%)
43 Erkek (12%)
Polise şikayet et
%32
168 Kız (29%)
133 Erkek (36%)
Güncellemeler
+1 yıl
Ben sanırım biraz abarttım belki de ben inatlaştığım için bana böyle davranıyor. Biz birbirimizi seviyoruz ve ayrılmayı da düşünmüyoruz, KizlarSoruyor'da eşim hakkında bu soruyu sorduğum için biraz utandım açıkçası.
Annesi ve babası ayrı biri olarak şunu belirtmeliyim ki keşke 10 yıl önce ayrılsalarmış dedim. Kızın için çok büyük psikolojik şiddet aynı evin içinde kavga ederseniz o çocuk kendi kararlarını verebilecek yaşa geldiği an ya annesini ya da babasını canavar gözüyle görecek en çokta babasını. Anneme neden vurdu bağırdı gibi ithamlarda bulunup duracak belkide babasına düşman bile olacak. Ama ayrılma gibi bir durum olursa daha fazla kavga görmeden bu olaylar kapanacak. Ama kocan da ayrıldıktan sonra kendine mukayet olabilecek biri mi? Bir çok ailede gördüğümüz "seni öldürürüm , keserim " gibi tehtidlerde bulunur mu? Aile birliği saadeti bozulmasın diye direndiğin ve sustuğun her dakika sana da zarardır. Sen bu kişinin bu şeklini ve karakterli oluşunu sevmedin beğenmedin. Çocuğum babasız annesiz bir ortamda büyür diye üzülüyordursun dediğim gibi böyle bir ortamda büyümekten ve yaşamaktan daha iyidir. İyi bir şekilde ayrılırsanız kızın da ikinizden de uzak kalmaz. Eğer senin yanında kalırsa da babasıyla ayrılırken iyi bir profil çizersen ve babasını ona kötülemezsen senden cesaret alır ve bu tavrına göre babası hakkında bir şeyler düşünür. He birde aile saadetini bozmasan ne olabilir diye düşünelim. Onunla sakin ve güzel bir şekilde al karşına konuş sen böyle değildin benden mi kaynaklı ya da içsel sorunların mı var iş yerinde mi bir şeyler oluyor bana anlatabilirsin ben senin düşmanın ya da sana zorluk çıkaracak kişi değil eşin hayat arkadaşınım gibi tatlı dille yaklaş. Eğer buna rağmen sana düzgün gelmiyorsa hep böyle gidecektir. Dediğim gibi sen bu adamı başta böyle tanıyıp bu huylarıyla ve tavırlarıyla sevmedin 🙏
(Uzun yazacağım için, özür dilemek istiyorum. Genelde kendimi tekrarlayacağım ancak, okumaya çekinmeyin, lütfen)
Ah... Hemcinsim adına, sizden çok özür diliyorum... Açıkçası... Son iki yılda eşinize ne olduğu hakkında en ufak bir fikrim yok. Yalnızca, "Pandemi" şartları onu bozmuş olabilir. Ancak bu da... Size yaptıklarını doğruya vurmuyor... Yaptığı davranışlardan, "kıskançlık" duygusunun fazlasyıla zirve yaptığını söyleyebilirim. Sizi diğer herkese kapatmak, biraz... Nasıl desem, sönük bir eş yapmak istiyor gibi. Arkadaşlarıyla görüşmeyen, topuklu giymeyen, ondan daha aşağıda görünebilecek biri. İnsan kendi eşinden, başka bir şey giyinmesini isteyebilir, evet. Ancak giyilmediğinde yalnızca "sitem" edilebilir. Fazlası hem günah, hem de ahlaksızlıktır. Kocanız halk arasında dediğimiz "öküz" terimini karşılamakla kalmıyor, istatikleri arşa çıkartıyor. Ne şartla olursa olsun, eşine zarar vermemeli insan, o senin hayat yoldaşın, biriciğin, canın. Böyle iş olur mu? İnanın, durumunuzun ayrıntılarını bilmiyorum. Yani kocanız neden bu kadar değişti, kavga etmeye devam etseniz ne olur vs. İlerleyen günlerde şiddetin ilerlemeyeceği tarafında herhangi yorumumuz olamıyor ne yazık ki. Bu gün elbise yakan, yarın evi de yakar...
Çocuk konusuna gelirsek... Tecrübeyle sabit bir şey söylemek gerekirse, çocuğun kavga eden ebeveynler görerek büyümesindense, birini daha az görmesi çok daha iyi olacaktır... Ne olursa olsun, çocuğunuz bu şiddeti görerek büyüyecek ve daha arsız olmaya başlayacak... Yani... Her ne kadar istemediğinizi düşünsem de, ayrılmak da kesin olarak bir seçenek. Durumunuza o kadar üzüldüm ki, kelimeleri nasıl dökeceğimi bile bilmiyorum... Size buradan zerre yardımcı olamıyoruz, hepimiz bunun farkındayız. Bu siteye de fazla uğrayamayacağınızı var sayıyorum. Sonuçta... Ne olur ne olmaz, ekstra bir duruma maruz kalmayın... Yine de herhangi durumda, her zaman sizi dinlemeye hazırız.
Üstünlük kurmak isteyen bir erkek, bunu şiddetle değil, hoşgörü ile yapmalıdır. Nasıl denir... "Karizma" ile. Ancak bu, olacak iş değil... İyisi mi? Siz gerekli mecralara baş vurmayı deneyin. Her ne kadar ülkede bazı olaylar olmuş olsa da şu dönemlerde "kadına şiddet" oldukça hassas bir konu... Çocuğunuzun iyiliği, şiddeti görmesi değil. Bunu asla unutmayın. Sizin de bu şiddeti hak ettiğinizi düşünmüyorum. Eşinizi sevdiğinizi hepimiz biliyoruz, ancak... Her şey sevgi olamıyor ne yazık ki. Birebir savaşmaktan kaçının, genelde üstün olur erkekler... Bir gelişme, bir sorun olursa, moralinizi düşürmeyin. Her zaman ayakta kalın. Siz küçük bir kızın annesisiniz, en azından ona, "Yılmayan Kadın" nasıl olur, onu gösterin. Unutmayın, her şeyin iyisine layıksınız...
Sorununuz olursa, dinlemeye hazırım. Sonuçta... Biz bir yere gitmiyoruz. Yeter ki, siz durumunuzu çözün...
Ayrıldıktan sonra da dikkatli ol, hırsı artabilir. Allah yardımcın olsun.
Kendini düşünmüyorsan da kızını düşün, sana yaptıklarını ileride çocuğuna da yapabilir.
Böyle kendini bir b*k sanan erkek müsvettelerine boyun eğip de yüz verme. Kıyafetlerine karışmak, birileriyle görüşmesine izin vermemek ne demek ya? Kocan o senin, sahibin değil. Sen istemediğin sürece sana dokunmaya hakkı yok.
Boşanma davası aç, kızının da velayetini alırsın zaten, hem kendin için hem de kızın için uzaklaştırma kararı talep et.
Boşandıktan sonra da hiçbir şekilde iletişime geçme mümkünse. Yerinizi bilmesin. Yalnız da olmayın, ailenin yanına gidersin bir süreliğine gerekirse.
Hatta kızınızı da görmesin bu süreçte, öylesi daha iyi olur. Zaten onun gibi beş para etmez erkek bozuntularından ne bir eş, ne de bir baba olur.
Eğer durumun varsa avukat bul kendine. Nafaka da alabilirsin çocuğun için.
Fakat dikkat et, boşanma hazırlıklarından kocan olacak o pisliğin haberi olmasın. Boşanma protokolünü hazırlat en kısa sürede. Kızını da sakın o herifin eline bırakma. Nerde güvende olacaksan oraya git. Bir an evvel kurtul ondan.
Senin ve çocuğun için en iyisi olur umarım.
Sen ondan üstünsün, baksana boyunun bile uzun görünmesini istemeyecek kadar korkuyor senden, o kadar zavallı.
Kendini adam sanan erkek müsvetteleri hep böyledir, kendi egosunu tatmin etmek için kadını ezmeye çalışırlar ama ezilmemek senin elinde. Güçlü kal.
Sakın korkma ve bir an önce boşan o heriften. Sana ondan hayır gelmez.
Aşağılık kompleksi olan bir insan Seni aşırı kıskanıyor bu kıskançlık hastalık derecesine gelmiş durumda kimsenin kimseyi bu şekilde kısıtlamaya hakkı yok senin Ondan daha iyi olmanı daha iyi görünmeni asla istemiyor karşına alıp düzgünce konuşmayı dene Belki faydası olur diyeceğim ama sanmıyorum ailene git birkaç gün gelme ya da birkaç hafta sanırım sadece kendisine itaat edilmesini istiyor arkadaş edinmen nasıl yasak olabilir o kimki bu kısıtlamayı koyuyor sana haddini bildir , gözünü korkut boşanmak istiyorum de düzgünce konuş anlat Ben de evliyim topuklu ayakkabı da giyerim dışarıda çıkarım makyaj da yaparım çalışırım da arkadaş da edinirim buna kimse karışamaz Kendini asla ezdirme güçlü görün boyun eğmek zorunda değilsin tercih senin Ama bu adamla yaşam sürmez.
Kadına ŞİDDET her ne şekilde olursa olsun kabul edilemez. Şiddet genelde önce PSİKOLOJİK olarak başlıyor. Sonrasında ise Fiziksel ŞİDDETE hatta en istemediğimiz KADIN CİNAYETİNE kadar varıyor. Yazınızı okuduğumda artık durum öyle kolay düzelir gibi durmuyor. Kaygılarınız gerçekten çok insani eşinize duyduğunuz SEVGİ çocuğunuzu BABASI ile mutlu bir şekilde büyütme isteği gerçekten İNSANİ HASLETLER. Şunu kabullenmenizde yarar var tüm İYİ NİYETLİ yaklaşımı siz gösterirken eşinizin buna yönelik olumsuz tutumları maalesef sizi ve çocuğunuzu en temel ihtiyaç olan GÜVENDE OLMA İHTİYACINI tehlikeye sokuyor.
Eşinizdeki değişimin nedeni tramvatik bir olay kaynaklı tetiklenmiş olabilir. Psikolojik tedavi ile ilerleme kaydedebileceğini düşünmekteyim.
Lakin bunu kabul etmesi ve PSİKOLOJİK VE FİZİKSEL ŞİDDETİ kesmesi gerekmektedir.
Bazen eşler düzeleceği UMUDU ile gerekli adımları atmakta geç kalıyor. Böyle durumlarda istenmeyen sonuçlara şahit oluyoruz. Size tavsiyem ŞİDDETİN önünü kesecek tedbirleri uygun şekilde alarak sonrasında karar vermeniz.
Siz ŞİDDETE razı olmaz iseniz belki eşiniz tedavi olma konusunda ikna olabilir. Sonrasında ilişkinizi ve ailenizi kurtarabilirsiniz.
Ayrılan ailelerin çocukları annesiz ya da babasız büyümüyorlar, aksine sağlıklı zihinleri olan anne ve babalarıyla büyüyorlar.
Çocuğu koz olarak kullanmazsanız ve eşinizin de kullanmayacağından eminseniz bence en güzeli yolları ayırmak. Çocuk için devam eden evlilikler, genelde çocuğun bu kavgaları fark ettiği ve psikolojisini bozduğu, ergenlikte tamamen içine kapandığı ya da tam tersi çok hırçınlaşmasıyla kendine zarar vermesine neden oluyor.
Şiddet uygulayan bir eşle aynı evde kalmak, sonra onun yatağına girmek kendine yapabileceğin en büyük ama en büyük haksızlık. Kıskançlığın ya da diğer her şeyin bir sınırı var ama şiddet artık sınır perdesinin yırtılması anlamına gelir.
Çocuk çok kıymetli, ama sen sağlam olmazsan emin ol çocuğun da istediğin gibi olamayacak. O nedenle ona da düzgünce açıklayabildiğin bir yol yordam bulup, kocandan ayrılman en doğrusu gibi duruyor.