İnanılmaz güzel tespit deyip geçiyorum.. Cidden öyle.. Yaşım arttıkça o kadar tahammülsüz biri oldum ki, en ufak bana ters şey gördüğüm zaman insan silebiliyorum..
Sırf bu yüzden etrafımda 3-5 net ve öz insan kalmıştır, gerisi yalan.
yaşın gençken tecrübesizsin iyiyi kötüyü ayırt edemiyorsun kafa rahat arkadaş sadece dolaştığın bişeyler içtiğin biri o zamanlarda ama seneler geçtikçe aslında çoğunun boş insan olduğunu ve ihtiyaç duymadığını farkediyorsun bazen yolda görüyorum eski arkadaşlarımı yemin ederim kafamdan öyle silmişim ki isimlerini zor hatırlyorum
Kendimi bildim bileli arkadaş sayım 5 i geçmemiştir. Şimdi de 2 tane var. Arkadaş/Dost diye ayırmam çünkü benim için birileri varsa her zaman vardır. (5 arkadaşım 2 dostum var gibisinden...)
Insanın hayatınadaki insan sayısı arttıkça kalabalıklaşır ortamı da, içten içe de yalnızlaştığının da farkındadır.. Yaş aldıkça insanların imitasyon duygularına tahammülsüzlük baş gösterir ki, kırılma noktası da tam orasıdır işte.. Sanırım kendini bilen, çizgisi olan, ne istediğinden daha çok artik ne istemediğini bilen herkesin yaşadığı tecrübedir bu..
Bu düşünceden uzaklaşmanız gerektiğini düşünüyorum. Bunlar psikoloji bozar insan doğası gereği sosyal varlıktır önemli olan çok insan değil kaliteli insanlarla iletişim kurabilmektir. Size tavsiyem hayatınıza anlam katan insanları bulmanız ve güzel şeyler yapmanız. Yanlızlık sizi alta çeker