Fakirim diye çok utanıyorum? İçimde hep eziklik var? Çok üzülüyorum aşamıyorum bu durumu😢?

Kıt kanaat geçiniyoruz bir yerde çalışıyorum ama çalıştığım yere zenginler ya da okumuş insanlar gelince çok utanıyorum. Konuşurken geriliyorum bazende kekeliyorum. Kendi sınıfımdan olan insanlarla iyi konuşuyorum. Ben orada çalışırken zenginler geldiklerinde paraya muhtaç olduğumu bildiklerini içlerinden geçiriyorlar, düşünüyorlar diye üzülüyorum. Lise mezunuyum bunun ezikliği de var. Sevdiğim adam var platonik takılıyorum zengin ama zengin diye sevmiyorum vazgeçmeyi deniyorum hep o zengin ayak uyduramam diye bir de parası için sevdiğimi düşünür diye açılamıyorumda hayatını kurtakmak için bana yürüyor diye düşünür diye.. bu canımı çok yakıyor. Çok utanıyorum ne ehliyetim var ne üniversite mezuyum?