İnsanların eski günlerini özleyen bir nesile dönüşmesinin sebebi sizce nedir?

BB (baby boomer) kuşağı dediğimiz 1944-1965 doğumlu insanların;
– Delinen pantolonlarına yama vurmaları,
– Yıpranan-yırtılan giysilerini onarmaları,
– Sökülen ayakkabılarını dikmeleri
– Bozulan radyoyu tamir ettirmeleri, sırf yoksulluktan değildi. Sadece tutumluluktan da değildi.
Onlar bunları yapmakla, kendinden sonraki nesile çok önemli bir mesaj veriyorlardı. Onlara;
– Eşleriyle araları açıldığında, alternatiflere yönelmeden aralarını düzeltmelerinin mümkün olduğuna,
– Çocuklarıyla aralarına kara kediler girdiğinde bu durumun vakit geçirmeden telafi edilmesinin gerekliliğine,
– Arkadaşlarıyla, komşularıyla, dostlarıyla bağları koptuğunda; yenilerini aramakla vakit kaybetmeyip, aralarındaki bağları tekrardan kuvvetlendirmenin kaçınılmaz olduğuna örnek olmaya çalışıyorlardı.
Yani bir yandan yeni neslin;
– Onarıcı,
– Telafi edici,
– Tamir edici,
– “Arabulucu” özellik kazanmasına önayak oluyorlardı.
Onların bu çabalarının “çaresizlikten”, yokluktan, fakirlikten, cimrilikten ileri geldiğini düşünen 1965-2000 kuşağı olan “X” ve “Y” nesli, bu sinyali alamadı. “Z” jenerasyonu da bu değiştirici, vazgeçmeye hazır, çabuk sıkılan neslin özeti olarak hayata girdiler.
Bu nedenle yeni kuşak nesil;
-Aşırı alıngan,
-Aşırı özgürlükçü,
- Kendisinin ne kadar verdiğini değil de, ne kadar aldığını önemseyen,
– Eşiyle bozuştuğunda,
– Arkadaşıyla atıştığında,
– Komşusuyla kavga ettiğinde, ortamı yumuşatmayı, aralarını düzeltmeyi, barışabilmeyi düşünemediğinden, beceremediğinden onlardan vazgeçmeyi seçmek gibi stratejik bir hatanın içine düşebiliyor.
Bu nedenle güzel günlerin geleceğine inandırılmış bir nesil şimdi maalesef eski günlerini özleyen bir nesile dönüştü.
Bu yazı güzel mirası için 1944-1965 doğumlulara bir teşekkür ve tamirciliği unutan, hazıra alıșan, vermekten çok almayı önemseyen, evine değil, dıșarıya göre giyinip-kușanan yeni nesil için de bir güzelleme mahiyetinde yazılmıştır... Sevgiyle...

Esin Kesim Muhul / 70' ler 80' ler