Aile içi büyük sıkıntılar yaşıyorum ve annem bir ‘hatamı’ her fırsatta yüzüme vuruyor?

Aile içi anne ve baba arasında aşırı derece bir geçimsizlik var. Bıktım artık her gün kavga dövüşten. Ayrılmıyorlarda. Kendi hayatlarını mahvetmişler, bizim hayatımız da mutsuz geçiyor. Annem asla susmayan, habire laf sokan ve hataları ısıtıp ısıtıp altın tepside sunan bir kişilik. Babam da artık sabırsız, sinirli ve şiddet eylimi (kardeşim ve bana karşı değil) bir insana dönüştü. Ama bize de tavırları iyice sertleşti ve tahammülsüzleşti.

Ben bunların yeni ayrıldım, 1 ay oldu. Unutmaya iyileşmeye çalışıyorum. Türkiyede yaşamıyorum ve tek Türkiyeye gittiğimde görüştük manitle, planlı değildi. Geri döndüğümde bişey geçmişti aramızda bende aşırı üzüntümü dışarıya yansıttığım için annem öğrendi. Kendisi ‘dindar’, bende onun için mübarek bir insanım nasıl yapabilmişim vs vs. Neyse dedim ki tamam bitti, beni sal habire yüzüme vurma. Ama her şeyde onun imasında bulunuyor, yüzüme vuruyor kardeşimin veya arkadaşımın yanında.

Ben toparlanmaya çalıştıkça onun bu yaptığı beni tekrar düşürüyor. Sulu göz bir insanım, kırılganım da. Ama asla anlamıyor.. Dini yönden de baskı var, eskiden böyle değildik yok şunu yap bunu yap gibi.

Çok sıkıldım artık, gerçekten her gün göz yaşı akıtmaktan usandım bıktım. Hangi birine üzüleceğimi şaşırdım. Ayrıldığımıza mı anneme mi. Eski manit ayrı üzüyor, bir kere iyi misin demedi bana, halimi biliyorken. Benim onunla iletişime geçmemi beklemiştir ama ona gidecek gücüm yok artık. Ben kötüyüken kimse de bana sormuyor.