Hayat yardımlaşma mıdır? Yoksa mücadele mi?

Ekolojik sistemde canlıların bitmez bir mücadele ve bir savaş içinde olduğunu söylerler hep. Ben buna inanmıyorum. Bilhassa tefekkür gözlüğüyle bakınca bütün bir âlem yardımlaşma içindedir. Güneş ışığı ve ısısıyla bütün canlılara yardım eder, ay ve yıldızlar geceleyin lambamız olur. Dağlar yeryüzünün kolonları, kazıkları gibi durur. Okyanuslar, denizler, göller hep mahlûkatın hizmetindedir. Yeryüzü tarlamız, bahçemizdir. Siz koyuna ot verirsiniz, o size yün verir, süt verir. Kısacası kâinatta yardımlaşma üzerine kurulu muazzam bir düzenin var olduğuna inanıyorum.

“Hayat bir cidal, bir çarpışma değil. Hayat bir teavündür, bir yardımlaşmadır.” demiş sevdiğim bir zât :))

Hayatın temel gayelerinden biri ihtiyaçtır. Bizler mücadele ederken bile ister istemez ihtiyaç duyarız.
Karşılıklı yardımlaşma, dayanışma her zaman vardır. Mücadele hiçbir zaman tek başına geçerli olmaz, olamaz. Hayatın şartları yardımlaşmayı zorunlu kılar.
Dünya bir makine gibi. Her bir parçası diğerinin işlemesine katkıda bulunuyor. Kainat denge üzerine kurulu ve bizler o dengede birbirimize tutunarak ilerliyoruz..

Ben yarı yarıya düşünüyorum..
Amaçlar için mücadele ediyoruz ve bir karşılık alıyoruz. Bizim desteğimiz olan insanlara yardım eli uzatıyoruz. Bu ikisi olmadan hayat olmaz diye düşünüyorum.