Annemle yaşamak çok zor, annemle nasıl yaşamaya devam edeceğim?

Öncelikle üniversitede ayrıydıysanız eve gelmek baya sıkıntı oluyor ben bunu 1 sene yasadim. Anneniz hayata dair hep güçlü kalmaya çalışmış bir kadın babanızin sorumsuzlukları sizin 2 kız olmanız kendisinin dul kadın etiketi altında olusu ( sacma toplum yapısi nedeniyle ) ve totalde 3 kadina birden sahip cikmak fikri hem anne hem baba olması annenizi çok yormus ve bebce kafasını dağıtmak icin kendine temizlige vermis birisi. Lütfen annenize hasta demeyin benim anneme biraz benziyor anneniz. benim annemde bu formatta yok onu yapma yok şuraya gidiyorsun arkadaşının numarasini yaz gönder yok onu yap. Devir de kötü ister istemez sıkıntı olabilir diye düşünüyor çünkü başınızda baba figürü yok ona göre. Ama işiniz önemli onun için gidin bence kimseyi de dinlemeyin işsizlik zaten almış başını gitmiş. Bakın Odamı toplamadim diye bana bin tane laf etti yok beni kim alırmis da. Asla bir gün başımı okşamadi inanın çünkü benim annemde sevgi görmemiş bir kadın annesi hep kendini düşünmus bu yüzden annem sanar ki annelik sadece yemek yapmak evi temizlemek Hayır öyle değil annelik öpmek sevmek. Bana bjr gün gel kızım sana sarılayım deMedi. Ben sigara iciyorum ve içmeyi de çok swviyorum buna takmış kafayı ya anne beni bi sal içeyım bak derdim başımdan aşkın yok bunu içerswn ölürüm hakkımı helal etmem vs vs yani zorlar biliyorum ama tahammül etmek lazım işte. O Ankara olayını değerlendirin ama

Sana en iyi tavsiyeyi ben veririm sanırım Çocukluğumuz hemen hemen aynı geçmiş. 7 yaşımdayken annem babam ayrıldı 12 yaşıma kadar babamla kaldım annem farklı bir şehire taşındı. Velayetim annemde olduğu için annem yanına aldı beni. Önce bi terkedilmiştik sonra babamdan ayrılmak anneme karşı hep bir öfkem oldu annemde bana karşı hep soğuktu. Ablama karşı daha sefkatliydi. 18 yaşımda babam vefat etti 19 yaşımda ani bir kararla evlendim Sonra ne oldu biliyor musun Biri 3 yaşında birisi karnımda 1 aylık iki bebegimle annemin evine geri geldim. Sonra fark ettim ki benim annem Cok seyle başa çıkmıştı Ben birgün ona ne derdin var nasılsın diye sormamistim annem hayatla mücadele etmekten cocuklarini büyütmekten anne bile olamamıştı Herkesin yaninda kocasi ailesi varken benim annem tek basinaydi.

Elbette kendince hakliliklarin vardir ama yinedeyse hakliyken haksiz konuma gelmemek icin herczaman saygi duy annene bagirma. Annenin şemaları bozuk psikolojik ile ilgili çok video izlemiştim anne babanla yaşadığı travmalar yüzünden bu şekilde onu anlamaya çalış fakat ses tonunu yukseltmeden sınırlarını koru. Birey olduğunun farkına varmasıni değerlerine saygı duyulmasını sağla. Annen travmaları yüzünden bu şekilde insan bağımliliği ve okb hastası olmuş sanırsam annen psikoloğa gitmeyi kabul etmiyorsa sen gitmelisin şunu unutma psikoglar her zaman der bize gerçek hasta gelmez gerçek hastaların hasta hasta ettikleri gelir diye psikoloğa giderek anneni ikna değer ve sınırlarını çizmeyi öğrenmelisin
Saygıllar 😊