Yaşadıklarımdan dolayı nefret ediyorum kendimden? Bu durumu nasıl aşarım?

Ben geçen Mart ayında sosyal medyadan biriyle tanıştım. Aslında normalde böyle kimseyle tanışmam etmem. Güvenmem. Ağzı çok iyi laf yapıyordu. İlk cümlesi ben yalanı sevmem şakın bana yalan söyleme oldu. Onun böyle demesi bende ona karşı yakınlık oluşturdu. Konuşmaya başladık. Konuştukça güvendim. Telefon numaramı verdim. Whatsaptan yazışmaya başladık. Sonra ciddi düşünüyorum, temiz bakire bir kız arıyorum evlenmek için filan deri. Çok kızla birlikte oldum ama temiz birini arıyorum yalnızım evlenip düzen kurmalıyım filan dedi. Kendisini tıp 5 öğrencisi olarak tanıttı. Aileden çok varlıklı olduğunu söyledi. Babası emniyet müdüymüş ölmüş, annesi doktormuş buna sahip çıkmamışlar. Anlattı da anlattı işte. O anlattıkça ben de saf saf inandım. Ona bağlanmıştım işte ben normalde 20 yaşındayım olay olduğunda 19 yaşındaydım. Ben evlenemem senle dedim. Bir sürü kızdı beni engelledi. Sonra sosyal medyadan mesaj attım bir şekilde gönlünü aldım bağlanmıştım ona. Ondan sonra ben de onla evlenmeyi düşünmeye başladım. Bu yaşta evlilik çok saçma biliyorum ama o zamanlar cidden çok saftım. Hayatı hiç bilmiyordum. Seni okuturum ben evlenelim dedi. Kaç kız bana dedi ben de olmaz dedim. Sonra üstünde durmadı. Ailemden gizli gizli evlenme planları yaptım onla dini nikahla filan en sonunda ben neler düşünüyorum ailemin haberi olmalı her şeyden dedim ama bana o kadar baskı yapıyordu ki kimseyle görüşme kimseyle konuşma diye sürekli gece gündüz onla konuşuyordum o ne derse doğruydu sanki benden açık saçık fotoğraflar istiyordu hep şakayla karışık söylüyordu ben de şakayla karışık reddiyordum şakayla karışık isteyince de ondan pek şüphelenmedim. Bana sana telefon göndereceğim filan dedi beni kandırdı. Ben de o kadar aptalım ki ona hediye gönderdim. Ama bana otelim var diyordu güya evi de vardı ama eve gitmek istemiyordu. Sürekli erkeklerin arasında oteldeydi. Ben de safım ya şüphelenmiyorum o zamanlar. Büyük ihtimalle fuhuş yapıyorlardı o otelde. Sonra aileme anlattım o kişiyi araştırdık. Dediklerinin hepsi yalanmış. Sabıka kaydı filan çıkmadı ama büyük ihtimalle sahte kimlik kullanıyordu. Galiba beni bir şekilde ikna edip kaçırtıp ona buna pazarlayacaktı. Ailemle aramı bozup. Şikayet de edemedik şikayetçi olacak bir durum yoktu o an onla buluşsam beni kaçırabilirdi çünkü elindeki yazışmalar delildi. Gönlüyle geldi diyecekti. Ben de onu engelledim. Numaramı değiştirdim. Ama hakkımda çoğu şeyi biliyor ailemi okuduğum yeri okulu filan bazen rahatsız eder mi diye korkmuyor değilim ama üzerinden aylar geçti. Böyle bir konuda şikayetçi olmak da kolay değil akrabalar duysa bu kız hakketmiş namussuz elin adamlarıyla yazışmış derler. Öyle arsız bir kız da değilim olmadım. Hiç sevgilim olmadı sadece hep ders çalışmıştım. Kendimi çirkin buluyordum. Karşı cinsten gelen iki üç güzel lafa kandım işte. Aptal kafam
Güncellemeler
+1 yıl
Kızlar lütfen okuyun! Böyle benim gibi kolayca kanmayın. Lütfen sosyal medyadan da mümkünse kimseyle tanışmayın. Çünkü sosyal medyada kendini farklı göstermek Çok kolay adamlar sahte belge bile oluşturabiliyor. Kemdi akrabamızdan sapık katil vs çıkabiliyorken sosyal medyadan hiç tanımadığınız insanlara güvenip kendinizi açmayın , hakkınızda bilgi vermeyin. Çok konuşmak istiyorsanız da kendinizi farklı tanıtın ayşeyseniz Fatma'yım Ankara 'da okuyorsanız İstanbul da okuyorum diyin.
Yaşadıklarımdan dolayı nefret ediyorum kendimden? Bu durumu nasıl aşarım?
Cevapla