Annemin yanına gitmek istiyorum artık?

herkese merhaba konuyu kısa kesicem ama annemle babam ayrılalı 6 sene oluyor neredeyse ve biz 5 senedir maalesef ki babam denilecek adamın yanındayız onun yanında ne mutluyuz ne annemin evinden onun evine dönünce yüzümde en ufak bir mutluluk bile olmuyor hatta bu sene gelmek zerre istemiyordum resmen sular seller gibi ağladım aynı şekilde erkek kardeşim de öyle ve annemle babaın yarın bizim için açılan velayet davası var babam her davada işte çocuklar benim yanımda mutlu böyle şeylere gerek yok gibisinden şeyler söylüyor mahkemede ama bu cümlenin bile hiç doğruluk payı yok geçen mahkemede normalde annem kazanmıştı ama tam tamına 2 gün geçtikten sonra mahkeme kararının tekrar gözden geçirilmesini istedi ve bir çocuğun annesini sadece yaz tatillerine girdiğinde görmek nasıl birşey bilemezsiniz etrafımda heryere ve herşeyi anneleriyle yapan arkadaşlarım var pek onlara birşey söylemesemde gerçekten o arkadaşlarımın yerinde olmak o kadar çok istiyorum ki bir de genelde şey olur bir ailede anne ile baba ayrılınca kendini bozan bir taraf olur illa bu taraf galiba babam oluyor çünkü ayrılmadan önce bana bir kere bile birşey söylemeyen adam şu an kendinden nefret ettiriyor ve bu davalarda artık hiç gücüm kalmadı burda onun yanında olmaktan o kadar rahatsızım ki bunu kimse anlayamaz işte arkadaşlarım alışırsın ya geçer illa geçer tarzı şeyler söylüyor ama geçmiyo 5 senedir daha da boklaşıyor ve gerçekten aşırı sıkıldım ondan o kadar nefret ediyorum ki böyle bi konuşmada adı geçince o diye bahsediyorum hiç babam olarak bahsetmem asıl sorum yarınki mahkemede kardeşimde (12) bende (17) beraber konuşmayı düşünüyoruz ve sadece annemizin yanına geçmek istiyoruz dersek yeterli olur mu yoksa bu yaşananları da anlatmalı mıyım?