Annem beni çok fazla aşağılıyor, dayanamıyorum. Ne yapacağım?

Dediğin gibi ozguvenim yerlerdeydi. Onu da kendim duzelttim. Çekine çekine insanlarla samimi oldum. Ortama çabuk atılırdım ama için de hep çekinme olurdu. Yanı ne olacak bilmiyorum. Uniye gitmeyi bekliyorum. Gerçekten dünyaya bir daha gelsem yine aynı kisi annem olsun isterdim ama onun gibi anne olmak istemem

Sanmıyorum. Sülalenin en zekisi gibi bir şeyim ama sürekli aptal olarak yaftalaniyorum. Hiç unutmam 12 yaşında falaniz kuzenlerimle. Annemgil gün yapıyor ama böyle sadece para dönüyor ortada. Bana parayı verdi ve yengeme vermemi söyledi. Gittim onlara yengem yoktu. Kuzenlerim de "Annem bize söyledi. Bize verecekmissin." Dedi. Aynı yaştayız onlarla. Neyse eve gidince ben annem yengemi aradı böyle böyle söylemişsin verdik diye. Meğer kızlar yalan söylemiş bana. Yengem onlara para konusunda haber vermemiş. Annem hemen bana dönüp "Sen zaten böylesin. Küçücük-ebat olarak- kızlar seni parmağında oynatıyor. Aklın yok" bilmem ne falan demişti. Bakin çok unutkanimdir ve 5 dakika önce yaptığım şeyi unutmam ama bu durum dün gibi aklımda.

Benim annem yanlış yapmaz (!) Sorun hep karşı taraftadir

Bilmiyorum. Kendimi geliştirmeye, ezdirmemeye çalışıyorum ama isin sonunda yine eziliyorum. Kadına şiddetle, çocuk istismarı ve hayvanlarla ilgili falan yazılar paylaşıyorum birkaç kişi bundan rahatsız olup şaka ile karışık annemgile söylediğinde kötü ben oluyorum. Ya o kadar doluyum ki anlatamam. Biliyorum siz bunu sormadınız ama ben oyle boşaltıyorum saf saf içimi.

Çok yardımcı oldunuz. Çok teşekkür ederim. Hayat sizi hep daha iyilerle karşılaştırsin inşallah

Psikolojik sorunlar ve kiskancliktan ziyade şu kafada " Bizi büyütürken böyle böyle yaptılar o yüzden başkasına da yapsam sorun olmaz. " Mesela ergenlik hali çok başkadır biliyorsunuz. Birkaç yıl önce bunu söylediğimde "Allah Allah niyeyse biz hiç ergen olmadık." Veya abileri bunlar üzerinde baskı kurmuştu mesela. Annemgil hala abilerinin yanında yazmalarını halaylik yapmazlar bense abilerime abi bile demem. Onlar bana bir kızsa ben iki kızarım bir aralar dönüp donup "Biz abilerimizin yanında hala bacagimizi uzatamıyoruz bu ne yapıyor?" Falan der. Pardon ama senin gibi şiddete boyun mu eğeyim?

Annem ama kırmak istemiyorum. Yanı dinen de çok günah. Onerileriniz için teşekkür ederim ama bilmiyorum işte

Çeken değil iten bir güç var ona karşı maalesef

Efendim?

Siz bilirsiniz

Insan bardağın son damlasına gelmekten çok korkuyor. Ben konuştukça azarlamayi arttırıyor ve yanlis bir sey söyleyeceğim diye ödüm kopuyor. Alıştım diyorsun. Evet ben de alıştım. Bir çoğuna gülüyorum ama biz alıştıkça daha da sınırları zorluyorlar

Artık samimi olmayacağım. Bir ara küstüm böyle bir hafta falan. Sonra barışınca böyle bir aya yakın hareketlerine dikkat etti. Asagilar gibi oldu sonra hemen şakaya vurdu veya açıkladı falan. Bilmiyorum yani. Ne olursa olsun annem. Aşağılamak, terslemek çok yanlış. Ama başka türlü ne yapabilirim onu da bilmiyorum

Bir gün keseceğim biletimi ama ne zaman Allah bilir. Eğer öyle bir sey olursa anneme vicdan azabı çektirmek için elimden geleni not edip öyle gideceğim bu dunyadan

Aslında haklısın. Benim de aklıma geldi. Aslında 3-5 gün bile fazla. Öyle bir iki dakika ağlar sonra bakar ki oğulları yanında zil takip oynar. Ağlaması da ben olduğum için değil stres topunu kaybetti diye olur. Hayır anlamıyorum. Sevmiyor falan denilince de "Anneler asla evlat ayirmaz. Hepsini sever" falan diyor. Ama yani ne bileyim? Beni neden sevmedi ki?

Ay siz de. Allah hepimize sabır versin ya. Yine de pek asilesmeyelim. Sohbeti kismak en iyisi gibi bu durumlarda

Fark etmiyor ki. En ufak bir hatamda yapıştırıyor hakareti. Aslında hatamın olmasına da gerek yok. Kendisine canım dediğim için bile azar yedim kuzenlerimin yanında.

Ohoo az bile.