Türkiye'de genç olmayı bir cümle ile özetler misiniz?

Varlık içinde yokluk çekmek.
Ülkenin gezilecek çok değeri var, gezmek isteyene her yer açık ama imkan yok
Okumak isteyene bir sürü kitap var ama alacak imkan yok (kütüphaneden almak zorunda değiliz, tek lüksümüz de kendi kitaplarımızın olması olsun)
Tiyatroya gidecek zaman var ama imkân yok
Bu ülkede görünüşe göre herşey var ama gençlerin imkânları yok, böyle devam ederse sonumuz son değil zaten.

Ecnebi yaşıtlarının kolayca dil öğrenip dünyayı gezmeye başladığı zamanlarda senin hiçbir halta yaramayan mahalle binalarında (üni) 3000 tl maaşı her ay alabilmek için haddinden fazla mücadele verdiğin ve gelecek kaygısı içinde debelenirken eğer koyun değilsen "bu ülke nereye gidiyor" gibi dertler edinip sol görüşe sempati duyduğun bol mücadele, gözyaşı, bunalım ve farkındalık içeren zaman dilimidir Türkiye'de gençlik...

Sürekli şükür adı altında hayallerimizin baltalandığı susturulduğu ileri gitmenin kötü sayılıp yerinde saymanın takdir edildiği asla kendi kişiliğimizi oluşturmaya fırsat kalmadan istedikleri gibi şekil aldığımız mutsuz olmanın hakkımızın olmadığı şeylerden sayılıp dört duvar arasındaki asgari maaşla survivorun tadına baktığımız türkiye'de ki çarpı zibilyon hard insanlık katli.

Sürekli hayal kurar çalışır sonra torpilli salak biri geçer onun yerine. Ondan sonra Atatürk ün emanet ettiği gençliğe bak derler tüm Türk gençleri küfür yer