Babalar günü senin için ne ifade ediyor?

Baban Öldüğünde. . .
Baban öldüğünde. . . Tutunduğun dal kırılır, köklerin kopar, suya kapılmış bir yaprak gibi, amacını yitirmiş gibi yüzer durursun öylece. . .

Baban öldüğünde nefes alamazsın. Ağlayamazsın, boğazına bir yumru tıkanır, yutamazsın. Baban öldüğünde çocukluğun biter, büyürsün, eğer o zaman kadar büyümemişsen. Varsa çocuğun; artık sadece, anne ya da baba olursun. "Evlat" olamazsın artık koca bir çınara, kimsenin kolunun altına sığınıp saklanamazsın dünyanın tüm dertlerinden uzağa. Bir daha hiçbir adamın dolduramayacağı kocaman bir boşluk olur kalbinin tam ortasında. Bir daha hiç kimse öyle kokmaz, bir daha hiç kimse öyle dokunmaz sana. . .

Baban öldüğünde, pişman olursun kaçırdığın her dakikaya, sormadığın her soruya, alamadığın her cevaba. . . İçin yanar öğrenemediğin her anısına, bilmediğin çocukluğuna, anlatmadığı tüm hatırasına. " Bilseydim" dersin, "sorsaydım" dersin, "daha çok kucağında otursaydım, daha çok öpüp koklasaydım. . ." Başın sıkışıp darda kalınca, "Babamı arayayım" diye telefona gider elin. Sonra, büyüyen bir leke gibi yayılır derin boşluk göğsünün ortasına. . . Sohbet ederken dostlarla, ya da konuşurken çocuğunla; içinden çıkamadığın, merak ettiğin bir soru olduğunda beynin oyun oynar sana "Baban bilir " der. "Senin baban, herşeyi bilir. . .!" Sonra bir anda salaklarsın. Sağa sola bakar yüreğin, koyarsın elini orada yerini çoktan almış olan eski derin boşluğuna. . .

Kalbinde yeri olan her sevdiğinin babası öldüğünde, yeniden ölür baban. Anılar hortlar, acılar hortlar. . . Uykusundan uyanır içinde uyuyan canavar. . . Dağılırsın, acırsın, kanarsın. . .

Bir kere baban öldüğünde, her ölen babada yeniden yeniden yaşarsın bunları. Ne yapacağını şaşırırsın. . . Derken; Allah Baba içine minik bir ışık koyar adı " Güç " olan, aklına birini getirir adı "Evlat" olan. . . Yaşarsın. . .

Hiç bir şey ifade etmiyor babam için ne iyi ne kötü diyebilirim. Bu güne kadar bizler için aklı başında hiç bir iş yapmadı birikim yapmadı manevi desteği Nil’e olmadı her konuda eleştirdi. Yedi içti gezdi. Kendi düğünümü kendim yaptım bir günden bir güne harçlığın var mı demedi okuluma gelip sormadı kaçıncı sınıfa gittiğimi bile bilmedi elimden tutup gezdirmedi ama şimdi hadi beni şurayı gezdir burayı gezdir diyor 60 ondan sonra telefon internetle tanıştı gerisini biliyonuz. Annem gariptir üzerimde çok emeği var. Buldu buluşturdu okuttu maddi manevi kol kanat gerdi. Ben şimdi daha ne deyim baba benim için bir keşimeden öte gitmiyor. Kötü şeyler söylemek istemiyorum ama iyi şeylerde söyleyesim gelmiyo içimden. Kocaman susuyorum 😔

Eğer bir baba ailesiyle değil de dışarıyla ilgilenirse sadece maddi bir kaynağa dönüşür. Sana sürekli küfreden, hiç anlaşamadığın, manevi konularda destek olmayan bir baban olduğunda ve diğer aile üyeleri de sana karşı tavır aldığında o evden çekip gidesin gelir ama zordur. Sonra başkasına baba dersin. Ağzından baba sözü çıkmaz ama baban gibidir o senin. Babalık sadece doğurmak değil, büyütmektir de. Büyütmezse eğer senin biyolojik baban olmaktan öteye gidemez. Sarılamazsın ona, öpemezsin onu, içini açamazsın. Çok koyar. Bazen terk etmek istersin onları, terk edemezsin. Sonra başkalarına baba dersin. Babam ölürken baba diyememek değil de babam yaşarken baba diyememek daha zordur benim için...

Hayatımda babamı ilk kez 12 yaşımda gördüm, sonra alkol sigara uyuşturucu vb sorunlarından annemle boşandılar.. detaylara girmicem, hiç baba sevgisi , sorumluluğunu görmedim.. hic babalık görmedim..
oğullarını istemeyen bir baba. bir insanın yaşadığı o insandan iyi kimse bilemez, ben sevgiyi annemde gördüm, sabahtan akşama kadar çalışıp çocuklarının okuması için çırpınan kadında..
çevremde sorumluluk sahibi babaları görünce hep icerlenirdim keşke benimde babam böyle olsaydı diye... Dün babalar günüydü, ve aynı zamanda babamın vefatının 40. Günü... Kaderin böylesi..

Başta, "Allah rahmet eylesin. Mekanı cennet olsun" diyorum. Ben tam 30 yıl oldu babamı kaybedeli. Hala şu yaşıma rağmen hatırlayınca gözlerim doluyor. Hayat, Allah'ın takdiri olunca, sessizce isyan etmeden, gözyaşlarını silip hayata devam ediyorsun. Allahü Teala, bir yerden acıyı gösterirken, diğer taraftan farklı bir mutluluk yaşatabiliyor. Bir de bu dünya, lezzet yeri değil, imtihan yeridir diyerek, teslimiyetle yola devam etmek...

Babalar günü benim icin cok b anlamli degil benim icin anlamli olan baba nin kendisi dedem 90 yasinda ölürken babam 60 büyük amacam 63 yaslarinda idi ve yetim kaldık bu yasta dye agliyorlardi o zaman daha da iyi anladim baba bir kapi bir agac bir dag bir sırt...

Öncelikle Allah rahmet eylesin. Üzüldüm. Buda kral babam Allah eksikliğini göstermesin çok seviyorum onu😄

Geç bulup çabuk kaybettiğim dünyanın en değerli varlığı demek baba. Yeri dolmuyor ve her baba dediğimde gözlerimi yaş dolduran efsane. Hayatımın en büyük ve doldurulamayacak iki büyük yâri. Anne ve baba.

Mekanı cennet olsun Funda.
Herkesin babalar gününü kutlarım.