Gönül ister ki gönül her şeyi istemesin. Yetişilmiyor sonra.. Kim dediyse ne güzelde demiş. Gönül öyle çok şey istiyor ki maddi manevi refah, dilediğin aşka sahip olmak, aklına estiği gibi kararlar almak, baskısız, yargısız bir yaşam. Neler neler istiyor... Akıl sır ermiyor isteklere, beklentilere, dur durak bilmiyor, düşünmekten alıkoyuyor bizi. Sanırım, düşünemediğimiz kadar özgürüz hepimiz..
Çoğumuz hayalimizdeki hayatı yaşayamayan köleleştirilmiş insanlarız. O ne der bu ne der daha doğrusu ailem zor durumda olmasın laf gelmesin diye yaşamak zorunda kalanlar. Bunları yavaş yavaş kurmalıyız ailenizde bizim mutlu olmamızı ister ne ile mutluysak onu yapmalıyız hayatımızda. Ben yaşadığım ilçedeki tek kız motorcuyum bunu yapmak kolay olmadı ama senelerce vazgeçmedim hayallerimden böyle böyle bir yerlere gelebiliriz
Özgürlük nedir? İnsan içinden geldiği gibi yaşayamadıktan sonra ne kadar özgürdür ki? Başkalarının hayatlarına özenerek istediğimiz duygular görmek istediğimiz yerler bizim hayalimiz olsada gerçekleştiremedikten sonra bir önemi yok mümkün mertebe elindeki fırsatlar doğrultusunda yapabildiğin yaşayabildiğin kadar özgürsün
Kendimizi ve kararlarımızı ne kadar çok benimser, onlara ne kadar çok sahip çıkarsak o derece özgür olabiliriz. Yoksa yok konu komşu şöyle der, yok arkadaşlar şunu der... Hayatı biz mi yaşayacağız, hakkımızda konuşanlar mı?
Ademoğlu asla gerçek anlamda özgür olamaz olmamalıdır da. Çünkü bir insan özgür olmaya başladığı an mutlak şekilde başkasının özgürlüğünü çiğnemeye başlayacaktır. Bu yüzden belirli bir küçük özgürlük veya belirli bir alan icinde bir sahte özgürlük yaşayıp onunla yetinmek mecburiyetindeyiz.
İstediğimiz özgürlüğe, imkanlar ve mecburetlerden dolayı ulaşamayabiliriz. Dolayısıyla Kullanabildiğimiz kadar özgür oluruz. Sözün özü, "istediğimiz özgürlük" değil de, "Kullanabildiğimiz özgürlük"le yaşamayı öğrenirsek, bizden özgürü, bizden mutlusu olmaz...
Belli çerçeveler içinde yaşıyoruz hepimiz sınırlarımız var. Tamamen özgür olmanın ya da istediğimiz hayatı yaşamanın mümkünü yok o nedenle yaşadığımız an'ın kıymetini bilip onu güzelleştirmek en güzeli 😇
İstediğimiz yaşam çevreye zarar vermiyorsa zaten kimseyi umursamam. Kendi yaşamımda ise dilediğimce özgürüm. Konuşanlar hesaba alınmayınca susuyor. Topluma bize karışma hakkını birazda biz veriyoruz. Çünkü yönlendirmelere ayak uyduruyoruz.
Hiç özgür değiliz bence toplum olarak birbirimizin fikirlerine hiç saygımız yok. Degisik bir şey denesen hemen bir yargısız infaz ve karalama kampanyası başlıyor insanlar arasında
Davranışsal olarak özgür hissetsekte, toplumsal olarak belirli normlar üstüne çıkamıyoruz maalesef. O ne dedi, bu ne dedi diye diye heder ettik biz bizi
Özgür değiliz maalesef.. ben mesela içimdekileri hiç yaşayamadım rahatça hep kendi iç dünyamda yaşamak Zorunda kaldım kimseye anlatamadan paylaşamadan en acısı da bu bence..