Boş duyar kasmayı sever misiniz?

Boşluk barındıran inorganik hiçbir eylemin içerisine dahil olmayı sevmiyorum. Duyarlı olmak ayrı bir şey duyar kasmak çok ayrı bir şey. Genelde duyar kasan tipler çevresine duyarlı gibi gözüküp yaranmaya çalışan saz takımıdır. Zorlama bir tutumla yaparlar bunu, her yanlarından yapmacıklık akar durur. Bir de bireysel kazanç sağlamaktan çok tüm gerçek duyarlılığıyla kendince gördüğü bir sorunun üzerini eşindirip anlam arayışlarına başvurmak kötü niyetli ya da tam zıttı karşıt fikirleri itibarsızlaşma amacını da gütmektedirler. Her yaptıklarına etrafa ispat çabasında olduklarından duyar kasma adı altında isimlendirilirler. Sağduyulu olabilmek elzemdir lakin birilerine sırf kendi gocunduğunuz yaralardan, çürük idealardan dolayı duyarlı olmaya itiyorsanız benliğinizi o pek yararsızdır. Şimdi esas olay "belirli bir kişinin gözünden sözlerin veyahut belirli bir olayın" çarpıtılması baz alınarak yapılır. Yani yol ve yordam tamamen sahte bir mağduriyetin üzerine kuruludur. Prim yapmaya çalışmakla karışık soslu bir hezeyandır bir yerde. Duyar kasan kişi kendine avane toplar ya hani el üstünde falan tutulur ama kastığı duruma -hiçbir faydası yoktur- hatırlatmak isterim. Bazı insanlar uzaktan atıp tutmayı pek sever meselenin içine girmeden bulaşmadan, kılçıksız et yemek peşindedirler. Mabatlarını kaldırıp çözümcü olmazlar anca oturdukları yerden ateş ederler sağa sola sıkarlar. Karaya oturmuş sandalın küreklerini çekmek gibidir; sorsalar ne yapıyorsun diye, kürek çekiyorum der. İyi de sandal karaya oturmuş denizde olmadığınıza göre anlamsızdır deseniz de "gidebilme ve denize kavuşabilme ihtimali var bu çabalamaktır" diye zeytinyağı gibi üste çıkarlar. Popülist tavırlarıyla kendini tatmin ettikten sonra ortamları terk ederler. Egoyu beslemek "perspektifi küçültüp at gözlüğüyle bakabilmek" sonucunda da gerekli gereksiz duyar sistemi birbirine karışır. Kasılacak olan duyar uygulanıyor mu ona bakarım ben; insanların konuştuklarıyla yaptıkları uyuşmuyor çünkü. Duyar kasılıyor ama kendi hala aynı köy aynı kasaba; belki başka insanlar feyz alır. Bakış açısını bu husus üzerine önemli görürüm; neye gülüneceği ve neye empati yapılacağı çizgisi ayrımı keskin biçimde gerçekleşmelidir. Ben boşa duyar kasmam, zaten duyar kasılmaz "duyarlı olunur." Önem atfeden konular içerisinde duyarlı olabilme bilinciyle yetiştim; ama kendi sanrılarımı duyar adı altında piyasaya sürmem.