Eskiden tanımadığım kişilerle dertleşmek bana iyi gelirdi, anlatmak rahatlatırdı. Bir daha hiç görmeyeceğimi ve konuşmayacağımı düşünür ve tereddüt etmezdim. Çok uzun zamandır tercih ettiğim bir şey değil. Biriyle dertleşecek olursam direk tereddüt ediyorum, ne gerek var ki diyorum.. Derdi, mutluluğu ve üzüntüyü kendi kendine yaşamak sanırım en iyisi.
Bu konuda genel olarak düşünceleri merak ediyorum. Hiç tanımadığınız biriyle dertleşirken tereddüt eder misiniz? Size saçma gelir mi?Ruh halim :D
Şu an tam da benim durumum. Tanimadigim birine derdimi anlatmak tanıdığım birine anlatmaktan daha mantıklı ve makul geliyor. Tanıdığım ve güvendiğim insanlar vardi da ne oldu? Ulan şu hayatta şah damarımdan bile daha yakin hissettigim insana guvendim de ne oldu ki? Ben anlatirim aga hatta tanidigimdan daha samimi geliyor dusuncesi bile. Tanıdıklarım arasinda yuzum gülüyor ama durumu idare etmekten baska bisey degil. Farkinda bile olmadan gozler bir yere takilip o aciyla yanıp kavrulan yuregin yansidigi yuz ifadesini gizleyemiyorsun. Ictigin sigara bile ele veriyor seni. Ve kimseye söyleyemiyorsun acamiyorsun içini. Ne acilarim diniyor, ne de ölebiliyorum diyemiyorsun. Çünkü biliyorsun ki kimse seni anlamayacak ve bos bakislarla sanki acini paylaşıyormuş gibi davranacak.
(Bu site ve diğer tüm Sosyal medya hesaplarımızda yazıştığımız kişiler, takip ettiğimiz veya bizi takip eden herkesi tanıyor muyuz? İstisnalar hariç, çoğumuzda tanımadıklarımız mevcut.. Ancak düşüncelerimizi, duygularımızı, özbenliğimizden fışkıran isyanlarımızı, tutkulu hayallerimizi, bastırılmış hislerimizi, fotoğraflarımızı, videolarımızı ve hatta bazen itiraflarımızı bile PAYLAŞIYORUZ 🤔
Dipnot: Sanal dünya çemberi dışındaki gerçek hayatımızı; ailemizi, işimizi, sevdiklerimizi ve sevenlerimizi ihmal edecek düzeyde "sosyal medya bağımlılığımız" olmadığı sürece, BAZEN BAZI ŞEYLERİ paylaşmak güzeldir...
Bir insanim kendine yapabilecegi en buyuk kotuluk sorunlarini kendi icinde cozmeye calismak... icimiz kocaman bir bataklik aslinda girdikce batiyorsun... olabilir cevrenden yadirgayacagini dusjndugun dusuncelerin olabilir... olabilir anlamayacakalrini dusunursun... bir yabanciya anlatmak en guzelidir... cokca icine atmis biri olarak kimsenin icine atmasini istemem... zaratlarini biliyorum...
Bence durumu çok güzel açıklamışsınız. Dertleşmeyi genel olarak pek sevmem. Tanımadığım birisi bana daha çok cesaret veriyor ancak sırdaşım olduğundan 2. 3. kişilere ihtiyaç kalmıyor. 😊
Tanıdığım olsun olmasın en yakınımda ki insanlar bile benim ne sıkıntılar ne dertlerle uğraştığımı bilmesin istememde her zaman kendimle dertleşirim çünkü ben beni en iyi anlayan kişiyim tanımadığım insanlarla dertleşmem, dertlerini dinlerim yardımcı olmaya çalışırım elimden geldiğince ama ben kimseye anlatmam.
Mantıklı mı tartışılır.. Fakat insanın hiç tanımadığı birine içindekileri daha rahat bir şekilde döktüğü bir gerçek insan içindekileri paylaştı mı rahatlar içinde biriktirmek olanı daha da büyütür hayatını olumsuz bir şekilde etkiler paylaşmanın bir faydası olacaksa mana göre mantıklı..
Tanımadığım insanlarla dertleşemiyorum çünkü insan derdine derman arar ya da aynılarını yaşadığını düşündüğü insanlardan fikir bekler ama tanımadığın bir insanlar derdimi paylaşamam çünkü bana fikir vereceğini düşüneceğim kadar tanımıyor olurum. Tanımadığımla anca sinirimi paylaşabilirim :)
Vallah, ben içime atmam. Bir de tanımadığım biriyse, öyle uzun-uzun konuşurum. Sanki, tanıdıklarımızı iyi tanıyormuşuz gibi. Sahiden, tanıdıklarımızı dört dörtlük tanıyor muyuz ki? Hayır. O zaman tanımadığımız birinden neden tereddüt edelim ki? ))
hic tanimadiklarina icini acmak ruhen rahatlatiyor mesela manaz kiliyorsun ve dua ediyor rabbim diye başliyoruz derdimizi sıkıntılarimizi anlatip sabir istiyoruz bu manevi ruhumuzu guclendirir bir insanla da bunu dile getirmek o ruhu canlandiriyor yaşanmisliklari daha iyi anlayip hayatimiza birer tecrube olarak geliyor
Konuştuğun kişiye göre değişir. Eğer kişide merhamet veya vicdan varsa empati kurma olasılığı vardır tabi bunu tanımadan bilemezsin. Eğer biraz merhametliyse sana çözüm bulmaya veya dert ortağın olmaya çalışacaktır.
Hayır değil, en azından benim için. Öyle bir şans var ki o kişi gelir kapı komşum filan çıkar. Hiç gerek yok gidip daha filan bağırırım. Kağıda yazarım kalemden alırım hıncımı.
Oyuzden bu sayfa super ya anonim yazıyorsun farklı kafalardan farklı düşünceler. Anlatıyorsun ve bir korkun yok başkasına anlatır diye zaten tanimiyorsun
Tanımadığım birine hiç tereddüt etmeden derdimi anlatabilirim. En sonunda pişman oluyorum tabii. Acını kendi içinde yaşa demişler. Artık kimseye derdimi anlatmıyorum. Ancak, sorulduğu zaman cevap veriyorum. Bu hayatta sadece kendine güven, yeterli.
Hiç tanımadığın birine gerçek kimliğin ile özelini açarak dertleşmek mantıklı değil tabi. Karşıdaki kişi kötü niyetli olabilir. Anonim olarak dertleşilebilir ama
2
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
Şu aralar benim yaptığım bişey bu... Boşandım aldatıldım da boşandım 😔 Herkese de içimi dökemiyorum buradan hiç tanımadığım kişilerle muhabbet edip rahatlamays çalışıyorum yoksa patlayacam içim şişiyor yanıyor... ,😔
başkalarının düşünceleriyle aynı olmayabilirsin ya da seni yanlış yönlendirebilirler en iyisi kendi derdini ya ona sonsuz güvendiğin biriyle ( anne baba kardeş gibi ) ya da kendinle paylaşıckasın.
Evet. Geçen sene yürüyüşteyken bir hanım kız adres sordu, dur ben sizi bırakayım dedim. Sonra otursak mı biraz dedi, oturduk çardağa bir saat kadar sohbet edip dertleştik. Güzel şey.
Bir donem yasadigim cok agir bir olayi hic bir tanidigima anlatamiyordum sanalda tanimadigim. insanlara anlatip icimdeki yuku azaltmistim bana iyi gelmisti
Bnce evet. Karsinizdaki biraz olgun ve anlayisli olursa. Tanidiginiz insanlardan daha cok huzur verebiliuor. Tabi cok uzamadigi ve haddinizi asmadiginiz surece
Ben de tanımadığım la hep dertlesiyordum konuşuyordum baktı hep aynı çözümü yok anlatsam da değişen bisey yok çenem boşa yorulmasın benim içimde kalsın diyorum artık
Kesinlikle bende böyle düşünürdüm ne olacak tanimaz etmez diye ama artik anliyorum ki kendi derdini kendi icinde halletmelisin
2
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
Tanıdığım biriyle dertleşmek daha mantıklı geliyor. Ama gerçekten tanıdığım, beni pişman etmeyecek biri... Hem onun da beni tanıması ve rahatlatmaya çalışması gerekir. Yoksa gider suya anlatırım daha iyi.
yook zaten tanıdığım / tanımadığım kimse anlamıyor. anlatmayı da sevmiyorum artık.. pek derdim de yok, artık incelediği yerden kopsun düşüncesindeyim. ( en fazla ne olabilir ki.. 😏 gerçi bunu her dediğimde daha kötüsü oluyor ama.. 🥴 )
Çok rahatlatıcı oluyor nasolsa seni tanımyor evet insanın içini rahatlatıyor 😁
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(45 üstü)
+1 yıl
Tereddüt ederim, konuşacaklarım sınırlı olur. Ne olduğunu bilmiyorum sonuçta. Hiç tanımadığım demek, manyak, sapık, ruh hastası da olabilir o biri demek
Ben teredddüt ederim. onun benim hakkimda ne amaçla soru sordugunu bilemem. belki bir dolandirici da olabilir. bir iki kez denk geldi öyle. Sonradan düşünduğümde o soruları neden sorduğu daha iyi anladım. Tanımadığın Kimseyle dertleşme sakın.
En İyi Cevaplar