Karşı komşu çok cahil nefret ediyorum!?

İlk önce ben burnu havada olan bir insan değilim, kendini beğenmiş hiç değilim. Ancak karşı komşuya tahammül edemiyorum. Neden diye soracak olursanız küçük bir kızları var ve bir kere bize geldiklerinde salon sehpasının üstüne tepinip durdu. Annem hani çocuktur bir yerini çarpmasın diye üstündeki örtüyle vazoyu falan kaldırmıştı incelik olsun diye ama bir kaldırdı diye anne babası çocuğunu bir saldı haydii hodri meydan mobilyamız çizildi ayrıca bizdeyken gene kızları afedersiniz altına s*çtı bütün msafirlik boyu öyle durdu annesi kızını ikna edemedi bez değiştirmeye 3 saat boyunca salon koku içinde kaldı. Bunun dışında annem erkek arkadaşımı pek onaylamıyor ama görüşmede demiyor yani hatta tanıştılar da görüştüğüm zaman hep söylerim anneme. Bu karşı komşu olacak kadın faceden erkek arkadaşımla resimlerimi görüp annemi arıyormuş buluşmuşlar haberiniz olsun diye. Annemde begüm şu an babasıyla demiş ki hakkaten de öyleydi gerçekten babamlaydım ve ddiğim gibi gizlim saklım yok. Bunun dışında acayip gürültücüler ve her sabah bunların sesleriyle uyanıyorum o geberesice kızlarına bir sus demiyolar küçük her şeyi yapma hakkı var sanıyorlar. Ben annemlere görüşmeyelim artık diyorum zaten görüştüğümüz yok da hiç görüşmek istemiyorum bir daha bu aptal insanlarla. Annemlerde olur mu kızım bayramda seyranda hal hatır sormak lazım müslümanlıkta komşuluk hakkı denen bir şey var diyolar. Yani kim haklı bu durumda? O pis insanların suratını görmek istemiyorum annemlere anlatamıyorum ama ben mi haksızım anlamadım gitti? Derdim şu benim böylesine cahil insanlara tahammül edemiyorum ve hayatımın hiç bir yerinde istemiyorum. Cahil var cahil var ama bunlar bambaşka bir yaratık ya bir de pisler iğrençler yani..