Değersiz hissettiğiniz yerlerde topluma ayak uydurmak için duruyor musunuz?

Değersiz hissettiğiniz yerde durmayın. Kapısını çaldığınız kişi sizi hacdan annesi gelmiş gibi karşılamıyorsa, gözlerinde ışık, dudağında gülümseme yoksa, bir de üstüne niye çaldın kapıyı der gibi bakarsa, bir daha o kapıyı çalmayın. (SMS attığınız kişi cevap vermiyorsa, artık SMS iletişimde kullanılmadığı içindir. Turkcell , Dominos ve “Black Friday” mesajları dışında kendisine kimse SMS atmadığından, what’s app’a yönelin, adamın günahını almadan.) Orada da çevrimiçi olduğu halde, mesajınızı yarım saatten önce mavi tik yapmıyorsa, mavi tik olduktan sonra yarım saat sonra cevap veriyorsa, ya da hiç vermiyorsa, ya da verdiği cevap bir halta yaramıyorsa, siz de bir daha yazmayın. Yanında olmayı seçtiğiniz kişi, sizden uzakta duruyorsa, sizi sürekli eleştiriyorsa, başarılarınız onu yıpratıyor, hüznünüz besliyorsa, siz mutlu olacaksınız diye çok korkuyorsa, yanınızdan ayrılıp önünüze geçmeye çalışıyorsa, yanınıza şükretmiyorsa, orada daha fazla kalmayın. En büyük yanlışı verdiğimiz sevgiyi almaya çalışırken yaparız. Verince almaya hakkımız var sanırız. Verdiğimiz zeytin çekirdeğini yanlışlıkla yutanın altına, zeytinyağı çıkar umuduyla boş teneke koyarız. Umut ederek süremizden çalarız. Ama o değer çaba karşılığı verilmez. Prenses gibi hissetmezseniz o muhabbet çekilmez. Herkes bir adım gelene, on adım giderken, bizim buralarda artık on adım gelmeyene, bir adım bile gidilmez.