Arkadaşlar kendimi yetersiz görüyorum etrafımdaki insanları gözümde çok büyütüyorum ve konuşamaz hale geldim yardım eder misiniz?

Arkadaşlar açıkçası bir çok arkadaşım var ama herkesi kendimden üstün gördüğüm için kimseyle konuşamıyorum cümleyi bile bitiremiyorum. Çok kalabalık yerlere girmek istemiyorum, bir arkadaşımla buluşacaksam diğer arkadaşlarımı çağırmıyorum çünkü bir konu hakkında konuşulduğunda kendimi yetersiz hissediyorum ama eğer 2 kişi olursak biraz olsun konuşabiliyorum. Anlatabileceğim çok şey var, yaşanmışlıklar ya da ilgi alanları vesaire ama bir türlü konuşamıyorum normalde diksiyonu, konuşması iyi olan biriyimdir ama aile dışında cidden aptal gibi konuşuyorum.
Ayrıca yüzüm hiç gülmüyor. İnsanlar gözlerimden mutsuzluk aktığını söylüyorlar sürekli. Aslında şu sıralar üzüldüğüm tek konu bunlar ama sürekli karşımda suratsız, konuşmayan birini görseydim ben de onu bir aptal gibi görürdüm ve şu an arkadaşlarımın düşündüğü o aptal benim. Henüz 17 yaşındayım bunun ergenlikle ilgili olabileceğini düşündüm ama buna karşı bir inancım kalmadı çünkü etrafımdaki herkes çok rahat konuşabiliyor ve ben onların arasında en pasif olanıyım. Ve çok sinirliyim. Her şeye çok çabuk patlayabiliyorum, eskiden en belirleyici özelliğim sabrımken şimdi öfkemi kontrol edemiyorum. Ama tüm bunlara rağmen evde durmak yerine arkadaşlarımla buluşup eğlenmek istiyorum. Eğlenme kısmı olmuyor maalesef...
Nasıl olacağını bilmiyorum ama yardımcı olabilirseniz çok sevinirim. İş hayatımda da sürekli iletişim içinde olacağım ama en önemlisi gençliğimi yiyip bitiriyorum. Ve artık bunları kontrol edemiyorum.
Arkadaşlar kendimi yetersiz görüyorum etrafımdaki insanları gözümde çok büyütüyorum ve konuşamaz hale geldim yardım eder misiniz?
Cevapla