Evlat edinmeye nasıl bakıyorsunuz?

Çocukları pek sevmiyorum. Oturup bebek fotograflarına bakmıslıgım veya sokakta gördügüm bebeklere gülümsedigim hic olmamıstır ama evlatlık edinmek cocuk doğurmaktan daha yakın gibi gözüküyor bana.

Dünyada bir sürü anneden yoksun evsiz cocuk var. Bir tanesini belki 40'ımdan sonra alabilirim veya uzaktan egitimini üstlenebilirim.

Hayata 1 kez geliyorum ve ben bu hayatımı bir cocuga adıyamam, vaktimi onun bakımıyla geciremem. Anne olanlar bunun cok güzel bir duygu oldugunu söylüyor, elbet dogru olabilir fakat benim icin hayat bu degil.

Ayrıca insanoglu kötü ve nankördür. Bir bebek kediyi veya köpegi sahiplen o sana ölene dek sadık ve sevgiyle baglı bir sekilde minnet duyar ama cocugumun bana bu duyguları hissedicegine dair kendime güvence veremem cünkü oda bir insan.

küçücük yaştan evlatlık alınırsa daha bir benimsenir çocuk. Ancak çocuk düşünebilecek yorumlayacak(ortalama 4-5) yaşlarına geldiğinde bu iş daha zor olur. Bence ona aile sıcaklığını hissettiremeyeceksek onun da kendimizin de düzenini bozmayalım. Çünkü bir ailesi olduğu halde sevgi görmemek daha beterdir.

tabiki de davranırım ayırmam kendi cocugumdan

gecen gun bununla ilgili bir yazı okumustum

kendi cocuklarını yapma sansları varken yapmayıp

evlatlık alan genç bir ciftle ilgili

baya bir tepki gormusler ailelerinden arkadaslarından

ama yine de fikirleri değişmemiş

cok etkilenmiştim

maddi durumum iyi olsa ben de evlatlık edinebilirdim

Olumlu bakıyorum. İlerde evlatlık edinmek isterdim. Benim ya da bir başkasının çocuğu diye bir şey yok. Çocuk çocuktur ve ilgiyi sevgiyi hakkeder. Kendi çocuğumdan farklı tutmam. İlerde çocuklarla ilgili bir meslek edinmek istiyorum zaten. Çocukları seviyorum ve mutlu olsunlar istiyorum.

kendim için söylüyorum...evlat edinmektense oraya gidip ziyaret edip onları mutlu edip sorumluluklarını almak daha mantıklı geliyor ben kendi doğurmadığım bir evlada nasıl anne şefkatini tam gösterebilirim ayrıca bu çocuk büyüyecek benim kanımdan olmadığı için ona dokunmamız kız olursa eşime erkek olursa bana helal olmayacak koruyucu aile olmak taraftarıyımdır...

Şu hayatta birçok kızın olduğu gibi benim de en büyük hayalim anne olmak :) kendi çocuğum olmazsa da evlat edinmek istiyorum zaten :) gerçi çok erken bunu düşünmek için ama ne biliyim :) ben çocukları çok severim,kimsesiz birinin kimsesi olmakta ayrı bir mutluluk olurdu :)

kimse anne babasını seçemıyo malesef.terkedıleceğini bılse bır çocuk dünyaya gelmek ıstemezdı.benıde terkebebılırdı aılem.boyle bır aıleye gelebılırdım bende.ben olumlu bakıyorum oyuzden.öz evladımdan ayırtetmezdım.

Ben çok sıcak bakıyordum. Hatta çocuğum olmassa eşimle konuşup evlatlık edinebilir gibi düşünceler mevcuttu bende ama şöyle bir durum var kız çocuğu büyüdüğü zaman babaya haram oluyor erkek çocuğuda anneye öyleymiş.

sanırım pek mümkün değil tamam yine seversin ama öz olmak ayrı sonucta kan bagı bambaska bişey

..şahsen ben bir yorum yapamıycam çocuk fikrine zaten çok uzağım..evlat edinmeye karşı değilim evlat edinen kişilerde zaten ayrım yapmayacak insanlar oluyor ..

onlarda can.. ona sahip olmak çok büyük bişey.. insan canı kanı gibi davranabilir.ama o cocugun bebekken alınması çok onemli

bağrıma basarım. öz olandan daha da yakın olurum ona.