Canı Sıkıldığında Tartışmayı Rahatlama Olarak Gören İnsanların Psikolojik Durumu

Hepimiz canımız sıkıldığı zamanlar çeşitli uğraşlar ararız. Sinemadır, arkadaşlarla çeşitli sosyal aktivitelerdir... Bunlarla kendimizi rahatlatmaya çalışırız. Ama bir insanın bunları yapacak zamanı olmadığını düşünün. O içindeki can sıkıntısını giderip rahatlamak için başka insanlarla bir düelloya girmek isterler. Bu, başkaları için sorun olsa da o kişi için vazgeçilmez bir tutkudur. Bu tip insanları buna sürükleyen belli başlı durumlar da mevcuttur.

Canları sıkıldığı zamanlarda rahatlamak için başka insanlarla düelloya girmek onlar için vazgeçilmez bir seçenektir.

Tartışmak ve haklı çıkmak onları rahatlatır. Tartışmayı başlatmak için kişiyi hassas noktasından vurmayı amaçlarlar. Bu aşamada öngörülü davranıp gelecek tepkileri hesaba katarlar ve ona göre bir plan çizerler. Eğer bir erkek, sövmeye başladığı zaman, bir kadın da gözünden yaş akıtıp ''Allah senin belanı versin, yeter artık!'' dediği zaman amaçlarına ulaşmışlar demektir.

Tartışırken oldukça sakin ve medeni insan imajıyla konuşurlar.

Tartışacağı konuya hakimdirler. Argo kelimelere asla yer vermezler. Karşı tarafın bir zaman sonra kabalaşmaya başlamaları, onlara başarılı olduklarını hissettirir. Bu da ardında gizledikleri egoyu bir hayli okşar.

Özellikle kafayı taktığı insanlara bunu sık sık yaparlar.

Canları sıkıldığında sivri dillerini herkese karşı kullanmazlar. Genelde hal ve hareketlerinden hoşlanmadığı insanlarla münakaşaya girmek isterler. Fakat bu durum onlar açısından bağımlılık yapan bir durumdur. Karşı tarafı küçük düşürdükten sonra başka zamanlarda da bunu sık sık yapabilirler. Karşı tarafa olan nefreti, sözcüklerle yüzüne kusarlar. Hazır cevaplılığı ve donanımı sayesinde karşı tarafa fırsat vermemeleri, karşısındaki insanı oldukça rahatsız eder.

Sabit yönleri yoktur. Benimsediği ideolojiyi sevmediği bir kişi benimsiyorsa benimsediği o ideolojiyi o kişinin yanında eleştirebilir.

Benimsedikleri ideolojiyi sırf sevmediği bir kimse benimsiyor diye, o anda o ideolojiye düşman kesilebilir. Mesela bir kimse, A siyasi partinin sürekli olumlu yönlerini dile getiriyorsa o da sürekli olumsuz yönlerini dile getirip tartışma çıkarmak isteyebilir. Başka bir zamanda, başka bir kişi o A partinin olumsuz yönlerini dile getiriyorsa bu sefer de sürekli olumlu yönlerini dile getirip onunla tartışmaya girmek isteyebilir. Tarihi kişilikler, milliyet, dini ve kültürel değerler de buna dahildir.

İnsanlar genelde tartışmadan kaçmak isterler. Peki ama neden onlar tartışmak için can atar ?

Tartışmayı ve sevmediği kişileri küçük düşürüp onlara karşı üstünlük kurmak istemeleri sıklıkla rastlanan bir durum değildir. Genelde kafayı taktığı insanlara karşı bu tavrı sergilerler ve onları kelimeleriyle incitip kalplerini kırmak için de ellerinden geleni yaparlar. Karşı tarafın gözyaşları onları rahatlatır. Bu durum onlara keyif verdiği için, sergilemiş oldukları bu davranışı kısa süreli bir antidepresan ilaç olarak görürler.