Hayatında Değişiklik Yapmaya Ne Kadar Cesaretin Var?

Şu ana kadar pek bence yazdığım söylenemez. Aslında konuşmaktan çok yazmayı tercih eden bir insanımdır. Fakat iş duygularımı açıkça ifade etmeye gelince bu konuda biraz çekingenimdir. Hatta yazdığım yazılara bakacak olursanız genelde duygularımı çok yüzeysel anlattığımı fark edersiniz. Fakat belki bu sefer işler değişebilir. Neyse asıl yazmak istediklerime gelirsek.

Hiç hayatı sorguladınız mı?

Neden diye kendinize sordunuz mu?

Değişmek istediniz mi?

Ya da insanlardan kaçmak her şeyden kurtulmak istediniz mi?

Açıkçası bu sorulara pek çok insanın evet cevabını vereceğini düşünüyorum.Ama birçoğumuz evet cevabı versek bile birçok şeyi değiştirmek elimizde olduğu halde neden hiçbir şey yapmıyoruz?

Üşengeçlikten

Zamanla gelişen teknoloji ile bu durum daha da arttı. Hatta şu an üşengeç olmayan insan bulmak aşırı zor.

Korkularımızdan kurtulamamaktan

Hepimizin az çok sahip olduğu çeşitli korkuları vardır. Fakat bunlar ile savaşmak yerine kendimizi başka alışkanlıklara vererek korkularımızdan kurtulmaya çalışıyoruz ama nafile.

El alem ne der diye düşünmekten

Acaba toplumlar olarak ne zaman ön yargılarımızı bir kenara bırakacağız ya da biri ne der diye düşünmeden yaşayacağız merakla bekliyorum.

Kaybetmekten

Daha önce birçok sefer yenilmiş olabiliriz. Ama her yenilgi bizi zafere götüren bir adımdır. Her karanlığın ardından sabah olmaktadır.

Önce onlar değişsin ve beni böyle kabul etsin demekten

Neden değişime kendimizden başlamıyoruz ki? Biz değişelim bizimle beraber çevremizde değişebilir, hiç düşündünüz mü?

Pazartesi başlayacağım diye kendimizi kandırmaktan

Pazartesi pazartesi pazartesi... Hem sendromların hem de yeni başlangıçların günü. Pazartesi gününü hayatınızdan çıkarın. Onu söküp atın ya da her günü pazartesi gibi düşünerek yaşayın.

Ertelemek yaşamı kaçırmaktır

Yarın uyandığınız zaman bir şeylerden kurtulmak ister misiniz?

Sabah erken kalkın,yürüyüşe çıkın veya güzel bir kahvaltı yapın.
Apartman görevlisine, güvenlikçinize, metroda veya otobüste, işte veya okulda gördüğünüz insanlara içten bir tebessümle "Günaydın." deyin. İnsanları önemseyin ve en çok değer verdiklerinize bunu hissettirin. Bazı şeyleri yarına bırakmaktan vazgeçin. Ne söylemek istiyorsanız bunu açıkça dile getirin.

"Bu hayata bir kere geldin. Anı dolu dolu yaşa, arta kalan zamanında yarına hazırlık yap."

İnsanları yargılamaktan vazgeçelim mi ?Hepimiz birebir aynı olsak hayat daha sıkıcı olmaz mıydı?Robotlaşırdık.

Tüm bunları hayatımıza geçirmeye ne dersiniz?

Bugün bir değişiklik yapalım mı?

Okuduğunuz için teşekkürler...