Filmler Hayatın Aynasıdır

Hep olmaz mı öyle zamanlar? Bizi seveni bırakıp, canımızı yakanları isteriz...

Geç yağan yağmurlar hayat vermez kurumuş çiçeklere. Zaman geri gelmiyor

Umutsuzluk.. Bir insanı mahveden en büyük şey. Artık içine atacak yerin kalmamıştır ve rol yapmayı çoktan bırakıp anı yaşamaya çalışırsın.

Gitmem der, gider.. Söz verir, tutamaz.. Gidenin cesareti, kalanın sabrıdır..

Resmi bile kalmaz geride çünkü; Onu hatırlatacak şeyleri tek tek yok ederiz ama bir şey kalır daima hafızamızdadır her şey

Para için yapamayacağımızı bildiğimiz şeyleri deneriz. Sonuç bellidir aslında

O kadar hissizleşmisizdir ki artık umursamayız çoğu şeyi, burada bizleri hissizleştirip taşa çevirenlerin rolü büyük elbette

Sonu gelmeyen sessizlik, çıldırma derecesine gelen anlar, bitmeyen yalanlar, tutulmayan sözler..

İşte bu kadar hayat!

Sahi;

Topraktan geldiğimizden mi bu hemen çamurlaşabilmemiz?