Büyümek İstedik Çünkü Bok Vardı !

Size içimizdeki küçük adamları anlatmakla işe başlayacağım...

Sizin gibi biz de küçüktük bir zamanlar, elbiselerimiz oyun oynamaktan kirlenmişti belki ama temizdik aslında. Söylediğimiz en büyük yalan tezgahın üzerindeki şekerlemeleri bizim almadığımız yalanıydı. Sırf bu yüzden bile büyümek istiyorduk kendi şekerlemelerimizi kendimiz almak istiyorduk. O kadar da gururluyduk hani. Büyümek istiyorduk karanlık çökse de eve girmemek. Biz de gece 12'ye kadar televizyon seyretmek istiyorduk ama büyümemiz gerekiyordu işte. Uyumaktan nefret ediyorduk o zamanlar, annemiz bize büyüklerin uyuyamadıklarını söylememişti ki, biz onlar da istedikleri zaman uyuyabiliyorlar sanıyorduk. Salaktık ileride başımıza ne geleceğinden habersiz büyümek istiyorduk sadece. Çocukluğumuzu ne kadar özleyeceğimiz sorusu aklımıza bile gelmezdi...

Sahi büyüdük mü biz şimdi ? Şekerlemenin mutlu etmeyişi ondan mı ? Sağa sola elli defa dönüp yine de uykuya dalamamak... Büyümek buysa büyüdük sanırım. Dostlarımız tek tek gidince anladık büyüdüğümüzü...

Ama bugün bir kez daha büyüdük biz...

Dostum şehadet şerbetini içince büyüdü, ben hayatın acımasızlığını görünce büyüdüm... Ama o öyle büyüdü ki ben yanında çocuk kaldım ... Daha dün saçımı çeken sen değil miydin ALİ, ne ara büyüdün sen bu kadar... Gençliğine doymadın ama biliyorum. Sana kıyanların elleri kopsun ALİ...

Vatan için büyüdün, vatan için öldün... Hakkını bizlere helal et şehidim... Toprağın bol mekanın cennet olsun...