İnsanlardaki Dış Görünüş Takıntısı

Son zamanlarda özellikle sosyal medyada sık sık görüyorum bunu karşıma çıkıyor. İnsanlar dış görünüşe takıntılı anlamda takmış kafayı. "Yok uzun boylu kızın ayağı 40 numaradır,40 numara ayak mı olur !" Yok "kısa boylu kızın bir tarafı yere yakın olduğu için korkacaksın ondan!" Veya "erkek adam pembe mi giyer erkek dediğin geniş omuzlu olur zayıf olamaz o ne öyle kürdan gibi erkek mi olur !" Ya da giyimlerine gülünen dalga geçilen insanlar görüyorum yolda, saçına başına.

İnsanlar bu uğurda topluma yaranabilmek için bıçak altına yatıp onlarca operasyon geçiriyor vs. Bu tutum bana inanılmaz itici ve saçma geliyor. Ölüm diyorum, hiç mi kimsenin aklına gelmiyor. En geç 100 sene içinde mezarda böcekler üzerimizde halay çekecekken, çürüyecekken güzellikten geriye ne kalacak kimde? Yani bu kibir niye?? Hatta ölümü beklemeye bile gerek yok 40 lı yaşlardan itibaren buruşmaya başlıyoruz o ayrı.. Tekrar soruyorum bu kibir ve acımasızlık neden???

Mevlana nın bu konuyla ilgili çok güzel bir sözü var : Kimde bir güzellik varsa bilsin ki ödünçtür.

Sonumuz tam olarak şu olacakken insanların bu derece acımasız olmaması gerektiğini düşünüyorum bu yüzden fikirlerimi paylaşma gereği duydum. Sağlıcakla kalın