Üzerinden iki yıl geçti fakat ben hala unutamıyorum. Taciz olarak adlandırıyorum fakat daha ilerisi, son anda engel olmayı başardım ben. Bilemiyorum daha önce böyle bir şey yaşamadım. Hele ki aileden biriyse unutmak çok zor oluyor.

Nasıl olduğunu ifade edemiyorum. Bütün vücudum buz kesiyor sanki. Bir insanın kuzeni tarafından böyle bir şeye itilmesi, utanç verici işte.. Başıma gelenleri kimseye anlatamadım. Utandım, haksız çıkmaktan. Babamın yüzüne bakamamaktan utandım. Benim suçum değildi. Yinede utandım. Kimi iğrenerek kimi acıyarak bakacaktı belki de. Ağladım, hala ağlıyorum. Nefret ettim kendimden. Vücudumun her bir yerinden. Aynaya bakamaz oldum. Şimdi bir erkek arkadaşım var. Ciddi bir ilişkimiz var.
Siz hiç sevdiğiniz adam size ilk sarıldığında titrediniz mi korkudan, eskiyi hatırlamaktan?
Ilk öpücüğünüzü sevdiğiniz insanla paylaşırken ağladınız mı?
Sevdiğim adamın yüzüne bakamıyorum. Çünkü o da bilmiyor. Korkuyor bana dokunurken. Öpemiyor çünkü nefesim kesiliyor.
Benimle birlikte ağlıyor sebebini bilmeden.
Düşünüyordum evlendiğim de ne yapacağım diye. Hiçbir fikrim yok. Içime atmaktan yoruldum.
Siz susmayın.
Olayın üzerinden bu kadar geçmişken benim şu an anlatmam, beni kötü gösterir belki.
Bu yüzden siz yapmayın.
Hayatınız boyunca suçlu sizmiş gibi yaşamayın

Ben B.B kuzenim tarafından taciz edildim.
Sizler sessiz kalmayın!
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar