Cinsiyete Göre Eğitimin Sonucu: Eğitimsiz Toplumlar

Çifte Tecrübenin Olumlu Gelişimi

Sürekli bunu öne sürmek bana eleştiri getiriyor, ben de çok can atmıyorum ama, transseksüel bir kadınım ve bunun artılarını yaşıyorum. Hep diyorum ben bu özelliğime göre bugünkü ben oldum.

Fikirlerim, hayata bakış açım hep bunun temelinde şekillendi. Vejetaryen oluşum, özgürlükçü oluşum, cinsiyetler konusundaki bilgim, fikrim... Siyasete bakış açım.... Siyasi fikirlerim ve bunları ifade ediş biçimlerim. Dini düşüncelerim, dinsiz düşüncelerim... Hiç alakam olmayışına karşın baş örtülü kadınlarla empati yapabiliyor olmam ve daha aklıma gelmeyen beni ben yapan pek çok şey benim transseksüel doğmamla alakalıydı.

Çünkü çocukken yaşadıklarım hep bununla alakalıydı. Ben sevdiği bir oyunu oynarken sadece sevdiği o oyunu oynayan bir çocuk olmuyordum mesela. Gelip de biri "bu kız oyunu" diyecek mi? Biri beni görüp alay edecek mi? Uyaracak mı? Kaygılarıyla oyun oynuyordum, bir tarafım hep ayıktı. Oysa bir çocuk sevdiği oyunu oynarken kendini o oyuna kaptırır.

Dahası, bir çocuğa sevmediği bir oyunu oynatmayı dayatsanız bile bir şekilde kaçar gider, oynamaz. Ben kendi isteğimle "erkek rolü"m gereği sevmediğim o erkek oyunlarını oynamak zorundaydım. Hele ki futbol... Oyun onuncu golde bitecekse tek tek sayardım, bitmesi için. Herkes onuncu golde oyunu uzatmak isterken ben bitmesi için dua ederdim. Beceremezdim zaten, ayağıma üç kez gelen top için değerli saatlerim, çocukluğum heba oluyordu. Ama oynamazsam dalga geçiliyordu.

Sonuç İstediğin Gibi Olsun İstiyorsan Kime Neyi Öğreteceğini İyi Bilmelisin.

Bugünkü konumuz aslında bununla alakalı değilken yazmışken yine uzun uzun anlattım, çocukluğum benim hassas noktam zira. Bugünkü konumuz aslında bu durumum sayesinde fark ettiğim toplumsal bir gerçek, belki de bir yanlış, ki bana göre yanlış.

Kadına, henüz çocukken öğretilir; "böyle oturulur" , "böyle konuşulur" , "böyle yürünür" , "böylr giyinilir" , "böyle yaşanır" , "sen kızsın böyle otur" , "bunu oyna, şunu dinle, onu ye, bunla gez, şununla gezme".

Sen kadınsın, boğul! Dur dur, boğulma! Katledil. Ya da şöyle otur. Bu sekilde dur!

Hani ben "erkek"tim ya... Hayatım boyunca bana kimse nasıl oturacağımı söylemedi. Nasıl oturacağı söylenen kızlara nasıl cinsel iştahla bakılacağı öğretildi. Bir kız geçerken bakmam için işaret edildi. Oysa ki o kız evden çıkmadan önce "şöyle yürü, böyle otur" diye uyarılmıştı. Bana kız gösteren, kız geçince bakan büyüklerim veya yaşıtım olan erkekler de evlerinde kızlara "şöyle otur, bunu giyme" demeyi ihmal etmedi...

Şimdi benim bir miladım olduğu için daha iyi fark ediyorum bu iki yüzlülüğü. Bana şimdi şimdi "bak öyle oturma ayıp, böyle otur" deniyor. "Erkek özgürlüğü"ne alışmış biri olarak da hiç katlanamıyorum bu baskılanmaya.

Diyorum ya ben yaşadım, ben söylüyorum... Kızlara öyle oturmayı öğretmek yerine erkeklere öyle bakmamayı öğretin. Tam tersini yapıyorsunuz, sonuç da tam tersi oluyor... Kız nasıl oturursa otursun "ayıp" ediliyor...