Şiddet Uygulamayın, Ne Olur Üzmeyin Çocukları

Ülkemizde ve bir çok ülkede çocuklara fiziksel ve psikolojik şiddet uygulanıyor. Şiddetin neden olduğu duygusal travmalar, genelde ergenlikte ya da yetişkin bir birey olduktan sonra ortaya çıkıyor.

Çocuklar en çok anne ve babalarını örnek alır ve onlar gibi olmaya çalışırlar. Ev içinde ki huzursuz ortam , şiddette çocukların geleceğini etkiler , bu etkiler ilerde aynı şekilde devam eder , bir nevi kısır döngü diyebiliriz.

Çocukluğunda şiddet görenler, çevresine şiddet uyguluyor.

Araştırmalar sonucunda çocukluğunda şiddet gören bireylerin % 80’inin etrafındaki diğer kişilere de şiddet uyguladığı, öfke kontrolünün olmadığı görülmüştür.

Öfke kontrolü demişken biraz daha detaya inmek istiyorum ; saldırgan ve öfkeli bireyler şiddet uygulamaya ihtiyaç duyarlar , yüksek sesle bağırarak , küfür ederek karşılarında ki bireyleri susturacaklarını sanarlar. Normal bir birey kendini gayet sakin , güzel bir şekilde ifade ederken , bu bireyler bağırarak öfkelenerek ifade ederler.

Bu bireylerin iletişim ile ilgili büyük sorunları vardır.

Anne ve babaların yaptığı hatalardan biriside ders vermek , otorite kurmak amacıyla çocuğuna şiddet uygulamasıdır. Çocuğun bu durumda ders alması , sessiz sakin durması değil tek öğreneceği şiddettir.

Ayrıca aile ortamında özellikle iki eş arasında yaşanan problemler, kırgınlıklar ya da maddi sıkıntılar çocuğa yansıtılmamalıdır.

Sabırlı ve ilgili davranılmalıdır. Bir anne ve babaya düşenler ise çocuklarına sevgilerini gösterip değerli olduğunu hissettirmeleridir.

Çocukların söyledikleri her ne kadar imkansız ve gerçeklik payı olmasada düşüncelerine saygı gösterin , ona bir birey olduğunu toplumda düşüncelerinin geçerli olduğunu empoze edin.

Çocukların depresyona girmesinde ailelerin büyük etkisi vardır.

1971 yılında yapılan Stanford hapishane deneyindede hem fiziksel hem psikolojik şiddete maruz kalan bireylerin içlerine kapanık , korkak , özgüvensiz bazılarınında saldırgan hale geldiği görülmüştür.

Bu örnekten yola çıkarak şiddet gören bireylerin büründükleri sosyal karakterleri ve davranışlarını görebiliyoruz. Çocuğunuza ve çevrenize karşı öfke kontrolünüz yoksa şiddet uygulamaya devam ediyorsanız bir uzmandan yardım alabilirsiniz.

Şiddet uygulamayın, ne olur üzmeyin çocukları..

Küçücük ellerinin kime ne zararı var. Hem hayalleri var onların , masum bir o kadar toz pembe. Üzmeyin onları, girmeyin tertemiz rüyalarına..

Stanford Hapishane Deneyi

Stanford hapishane deneyi, mahkûm veya gardiyan olmanın psikolojik etkileriyle ilgili bir incelemeydi. Deney Stanford Üniversitesi'nde psikolog olan Philip Zimbardo liderliğindeki bir grup araştırmacı tarafından 1971'de yapıldı. Yetmiş kişi arasından yirmi dört lisans öğrencisi gardiyan ya da mahkûm rollerini oynamak üzere seçildiler. Seçilen öğrenciler Stanford psikoloji binasının bodrum katındaki sahte hapishaneye yerleştirildiler.

Mahkûmlar ve gardiyanlar çok çabuk bir şekilde rollerine adapte oldular. Deney öngörülen sınırların dışına çıkıp tehlikeli ve psikolojik olarak hasar veren bir duruma geldi. Birçok mahkûm duygusal olarak travma geçirirken gardiyanların üçte biri "gerçek" sadistik eğilim sergilemekten yargılandı. Mahkûmların ikisi daha deneyin başında çıkarılmak zorunda kalındı. Kendisi dahil herkesin rolüne iyice kaptırdığından emin olduktan sonra Zimbardo altıncı günün sonunda deneyi bitirdi. Ve burdada şiddetin insanlar üzerinde ki etkisi görüldü.

#_Cor_