Uğradığım "Şiddete" Aylarca Sessiz Kalışımın Hikayesi

Şiddete karşı mücadele veren güçlü kadınlar da şiddete sessiz kalabilir...

Aldatıldığında dik dur ve hayatına onsuz devam et, sana elini kaldırdığında ona durması gerektiği yeri yükse sesle söyle ve git, psikolojik şiddete perdelerini indirme ve aslında ne kadar güçlü bir kadın olduğunu ona göster.

Evet, tüm bunları aylarca sevgilisinden hem fiziksel hem psikolojik şiddet görmüş bir kadından dinleyeceksin.

Bir kadının şiddete sessizleştirilmesinin ilk aşaması vicdanının sömürülmesidir.

Onunla tanıştığımda hayatımın hiçbir döneminde olmadığım kadar özel biri hissetmiştim kendimi. Kan verdikten sonra ufak bir tansiyon düşüklüğü yaşamış, olduğum yere sokağa öylece çömelmiştim. Elini uzattı ve neyim olduğunu, doktora gitmek isteyip istemediğimi sordu. Götürdü de.. Ufak bir kontrol olmasına rağmen iyi olduğumdan emin olana kadar yanımda kalmıştı.

Sonraki birkaç ay bir şeyleri bahane ederek görüşmek istedi. Hikaye her aşk masalı gibi güzeldi.

Zaman geçip birlikte yaşamaya karar verene kadar...

Annesi ve babasını daha 13 yaşındayken trafik kazasında kaybetmişti. O yüzden tüm ilgisi, tüm özeni her an üzerimdeydi sanki. Aşık mıydım bilmiyorum, sadece kendimi özel hissediyor ve güvende olduğumu hissediyordum.

İlk şiddet görüşüm ve kabullenişim...

Sanırım sadece iş arkadaşlarımla ona haber vermeden yemeğe gitmiştim. Bir süre telefonuna ulaşamadığım için mesaj atıp haber vermiştim oysa. Ama mesele haber vermek miydi, izin almak mı? İzin almalıydım elbette. Bir kadın sevgilisinden izin almıyorsa şiddet görmeliydi.

Eve döndüğümde, önce sözlü sonra fiziksel şiddet birbirini izledi.

Sustum, sustum çünkü üzerinden birkaç dakika geçmeden gözlerimin yaşını silip yalvarmaya başlamıştı. Annesizliğinden, sevgisizliğinden, psikolojisinden bahsetti. Bir daha olmayacaktı, pişmandı.

İkinci kez vicdanımın kullanıldığını anladığımda da sustum...

Yine incir çekirdeğini doldurmayacak bir kavga, fiziksel şiddet ve sonrasında arkadaşımın yanına taşınışım... Terk etmiştim ama şiddet bitmemişti.

Her mesajında, her aramasında ve hatta arkadaşımı da taciz ederek beni "bensiz" kalırsa intihar edeceği ile kandırdı bu kez.

Ailemden uzakta yaşadığım zor günlerin mimarı kendimdim. Ben ve vicdanım... İçimdeki güçlü kadın yaşadıklarıma razı gelmese de yaşadığım psikolojik şiddet ve vicdanım baskın geliyor her seferinde ona dönüyordum.

Sonrasında hiç bitmeyen ve birbirini izleyen şiddet döngüsü ile uyandım yeni kararlarıma.

Vicdan... Sömürülmesi en kolay şeymiş meğer. Sana acımayana sen neden acıdın bunca zaman diye kendime sorduğumda yolumu çoktan çizmiş ve tüm tehditkar tavırlarına rağmen bir daha geri dönmemek üzere bu ilişkiyi bitirmiştim.

Hayatının bir döneminde, senin de vicdanın bedenine eziyet edilmek için kullanılırsa unutma bu anlattıklarımı diye, sen de susma diye yazıyorum işte. Ne olursa olsun, şiddete sessiz kalma.

Güçlü ol, kadın olarak kadına güç ol.