Geleceğin Annelerine İbret Olacağını Düşünüyorum

İlk bencem hem içimi dökmek hemde annelerin ders çıkarmasını istedim.


20 yaşındayım ve anneme için ısınmıyor.


Küçükken hep korkunca babamı uyandırırdım çünkü ne zaman denesem annem kızardı ya da söylenirdi. Dedemlerle sürekli kavga içinde olduğu için biz çok yansıtırdı; sürekli kaşları çatık olduğu için eve giresim gelmezdi sevmezdim onu.


Geleceğin Annelerine İbret Olacağını Düşünüyorum



Ödevlerimi geçe bıraktığımda gerizekalısın ne halin varsa gör ancak maymunlar gibi boynunu büküp otur deyip yatardı hiç karşısına alıp derslerme çalıştırdığını hatırlamıyorum. Sürekli ders çalış deyip dururdu ama nasıl çalışacağımı bilmezdim. Teyzemin bu konuda bana çok desteği olmuştur derslerimle ilgilenirdi.


Kardeşim ilk okul 3. sınıftayken bir soruyu anlamadı diye bağırıp başına kitapla vurdu çocuk ağladı sonucunda ben kardeşime siper oldum ve evde kavga çıktı tabii.


Sürekli stresli, gergin ve çabuk parlayan bir yapısı var ve bunlada övünüyor. Sonuç olarak sürekli yanındayım destekçisiyim ama sarılmak içimden gelmez. Karşısındayken o asık yüz ifadesi hep gözümğn önene gelir. Sürekli babamı kötülerdi falan sarıldığını hatırlamam bana. Şu an tek dileğim evimi ayırmak.


Annelerden ricam, çocuklarınıza karşı daha anlayışlı olun ya bu çocuk salak ama belki benim tutumum yanlıştır diye bir geçirin gözden.

Geleceğin Annelerine İbret Olacağını Düşünüyorum
Cevapla