Düşün ki Öldün!

Bugün tamamen varsayımlar üzerinden sizlere mesajımi vermek istiyorum.

Farzedelim ki bir kişi var. Bu kişi, hayatı boyunca kendisi dışında herkese hakettiğinden fazla kıymet vermiş, kendisine bir kereliğine bile hakettiği değeri vermemiş bir "insancık" olsun. Bu insan öyle bir insan olsun ki bu dünyada yapmak istediği hiçbir şeyi yapamayıp, hep "elalem ne der?" korkusuyla yaşayıp sanki hep Ayşe teyzenin, Ahmet amcanın düşüncelerinin hizmetinde yaşamış bir insan olsun. Bu zavallıcık, sadece başkaları için yaşamış olsun hayatını, sadece başkaları için...

Manzara tanıdık geldi mi? Eminim çevrenizde böyle insanlar vardır veya siz öyle bir insansınızdır.

Neyse...

Ve bir gün...

Evet...

Bir gün...

Bu insan ölmüş olsun...

Herkes feveran ediyor. Ağlayanlar, sızlayanlar, yas tutanlar... Annesi, babası, kardeşleri, arkadaşları, eşi, dostu, çolukları çocukları ... Herkes bu şahıs için göz yaşı döküyor.

İlk önce ne olacak? İlkin yukarıda anlattığım manzara yaşanacak.

İkinci olarak, herkes bu insanın cenazesine gelecek. Herkes ağlayacak gene, erkekler cenaze namazını kılacak, kadınlarsa gözyaşlarını esirgemeyecek...

Üçüncü olarak, gömecekler bu insanı ve belki bir helvasını yapıp bir mevlüdünü okutup bu mevzuyu bir süre sonra - o da belki sadece ölüm yıl dönümlerinde - açacaklar.

Bu şahsiyet ise bir sonsuzluğa gömülecek. Sözgelimi, kimse girmeyecek onunla toprağa ve kimse onun için sonsuz yasa bürünmeyecek... Sadece o ve yalnızlık, dertleşecekler soğuk toprakta...

Ve belki de hayatını feda etmeye değmeyecek insanlar yüzünden hayatını feda eden bu insan, diğer silik izler gibi silinecek dünyadan... ebediyen...

Mesajımi aldınız mı?

Umarım almışsınızdır...

---

Seni senden daha çok kim sevebilir ey arkadaşım?

Başkaları için yaşama şu hayatta.

Sadece kendin için yaşa.

Kendi kararlarını kendin ver. Kimseye hayatını doğrudan yönlendirme hakkını verme !!! İnsanlar öyledir ki, uzun uzun nutuk çekmeye bayılırlar, sözde çözüm ürettiklerini sanırlar. Bırak, yanlış da olsa kendine ait bir kararın olsun. Başkalarına ait sözde doğru bir karar olacağına...

Ama bu demek değil ki kimseyi sevme, kimseyi sayma. Zaten kendini seven insan başkalarını da daha kolay sever.

İşte böyle be kardeşim...

Edit: Bu benim ilk "Bence"m , o yüzden biraz acemi olabilirim, mesajı verirken sıkıntı olabilir o yüzden kusura kalmayın derim...