
8 yaşındaydım hayatımın en kötü anlarını ve en kötü olgunluklarını yaşadığım zamandı.
Ailem ve ben büyük bir apartmana taşınmıştık. 2.sınıfa yeni başlamıştım aklım hep oyunlarda olan küçük bir kızdım. Apartmanda 40lı yaşlarda bir kapıcımız vardı. Görünüşte iyi bir adamdı. Bu adamın bir kızı vardı benden 2 yaş büyüktü onunla oynamak için can atardım.
Bir gün oyun oynamak için onu çağıracaktım evleri aşağı kattaydı kapıyı tıklattım karşıma kapıcımız çıktı evde olmadığını ve birazdan geleceğini söyleyıp beni içeri çağırdı.
Ben korkmuştum o sıra abim ve arkadaşı yanımdaydı abim benden 1 yaş büyüktü onun arkadaşı da kapıcının oğluydu. Kapıcı onlara para vererek gidin çikolata alın.
O benimle burada sizi bekler.
diyerek beni içeri attı o sırada ben abi diye bağırıyordum ama abim çoktan koşmaya başlamıştı. Kapıyı açmaya çalışırken kapıyı kitleyip cebine attı anahtarı.
İçimdeki korku tarif edilemezdi bana ne yapacağı aklımın ucundan bile geçmiyordu.
Beni koltuğa yatırıp hadi spor yapalım ben bunu kızımla hep yapıyorum dedi bizde kızım gelene kadar zaman geçiririz dedi. Korkumdan dolayı hızlı hızlı nefes alıyordum o sırada vücudumdaki her yere dokundu.
Her dokunduğunda gerilip kalkıyordum zorla geri yatırıyordu ağlayıp kapıyı açmasını istedim beni döverek susturdu ağlamayı kesince kapıyı açıp eğer birine söylersem babamın benden utanacağını herkesin bana terbiyesiz kız diyeceğini söyledi o an ölecekmişim gibi hissettim babamın yüzüne nasıl bakacaktım utançtan dolayı kimseye anlatamadım utanıyordum ne kadar yıkanırsam yıkanayım temizlenemiyordum.
O gün her yerimi kanatmıştım. Ertesi gün annem ve babam beni psikologa götürdü bipolar bozukluğu denildi.
İştahım kapanmıştı çok kötüydüm hızla fazla kilo verdim her gece ağlıyordum kimseyle konuşmuyordum erkeklere karşı önyargım oluşmuştu ailem bunları şımarık olduğum için yaptığımı düşünüyorlardı.
Her dışarı çıktığımda asansörde veye bir köşede sıkıştırıp öpüp dokunuyordu. Psikolojim altüst olmuştu hiçbir şey yapmak istemiyordum o yaşta ölmek istiyordum. 1 yıl boyunca biz taşınana kadar taciz edildim. Çok büyük bir güven eksikliği kazanmıştım.
İzleri şu zamanlarda siliniyor hayatınız boyunca haklı olduğunuz yerde hiç susmayın. Susarsanız ezilir,üzülürsünüz. Bu sıralar yatakta ağlarken annem beni gördü ve ne olduğunu sordu bende utana sıkıla anlattım. Çok üzüldü ilk defa biriyle paylaşmıştım daha iyi hissediyordum. Sizinle de paylaşmak istedim birisiyle paylaşınca üzüntüler azalıyor.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar